Худ сүрәсе — Аять 56

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Тәвәккәл иттем — үз эшемне Аллаһка тапшырдым, Аңа ышанып, Аңа сыендым.
• Дәббә — җир өстендә хәрәкәт итүче теләсә нинди җан иясе (хайван, кеше һ.б.).
• Нәсиә — маңгай чәче. "Маңгай чәченнән тоту" — тулы контрольдә тоту, идарә итү мәгънәсендә.
• Сыйрат мөстәкыйм — туры юл, гаделлек һәм хакыйкать юлы.

Аять тәфсире:

Әйт: "Мин Аллаһка тәвәккәл иттем — Ул минем Раббым һәм сезнең дә Раббыгыз. Ул — барлык нәрсәнең хуҗасы, һәр эш Аның кулында. Җир өстендә йөрүче бер генә җан иясе дә юк, ул Аллаһның тулы хакимияте астында булмасын. Аның маңгай чәче — Аллаһ кулында: Ул теләсә, аны саклый, теләсә, аңа бәла-каза бирә. Һичкем Аллаһ ихтыярыннан тыш хәрәкәт итә алмый.

Минем Раббым — гаделлек юлында. Ул һәр эшендә хакыйкать һәм гаделлек белән эш итә. Ул минем дөреслегемне белә, ә сезнең батыллыгыгызны да күрә. Шуңа күрә Ул сезгә мине җиңәргә һич рөхсәт итмәс. Мин Аңа ышанып, Аның саклавында — куркуга урын юк. Аллаһ үзенең дусларын яклар, ә дошманнарын җәзалар. Ул — гадел хөкем итүче, Аның хөкеме хак, вәгъдәсе дөрес.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Чын тәвәккәллек — көч чыганагы. Кеше Аллаһка ышанып, Аңа таянса, аның күңелендә курку урыны калмый. Барлык эшләрдә Аллаһка ышанып эш итү — мөэминнең иң зур коралы.
2. Аллаһның хакимияте чиксез. Җирдәге һәр җан иясе, һәр мәхлукат Аллаһның кулында. Бу безгә Аллаһтан башка беркемнән дә куркырга кирәкмәгәнен өйрәтә.
3. Аллаһ — гаделлек юлында. Аллаһ һәркемгә үз гамәленә карап җәза бирә: яхшылык кылганга — яхшылык, яманлык кылганга — яманлык. Бу безне яхшы эшләргә дәртләндерә.
4. Хакыйкать өстендә торучы куркынычсыз. Кем дөрес юлда булса, Аллаһ аны яклар. Батылга ияргәннәр, ахыр чиктә, җиңеләчәк.