Suurah Huud — Aayad 56

Macnaha Erayada:

• Tawakkul: Ku tiirsanaansho, isku dhiibasho, iyo kalsooni buuxda oo Allaah la geliyo.
• Daabbad: Wax kasta oo dhulka ku socda oo nool (xayawaan, dad, iwm).
• Nasiyad: Timaha wejiga hore ee madaxa (dhogorta horraysa), waxaana lagu tuso awoodda iyo xukuumadda buuxda ee Eebe.

Tafsirka:

Nabigu wuxuu yidhi: Waxaan kaliya isku dhiibay oo ku tiirsaday Allaah, kaasoo ah Rabbigayga iyo Rabbigiinna, isagoo uun maamulaha iyo taliyaha dhammaan arrimaha. Ma jiro wax dhulka ku socda oo nool oo aan Eebe uu u hogaamin, isagoo ku xukuma awooddiisa iyo taladiisa; wax walba waa ku hoos jiraan amarkiisa, waxna kama baxaan doonistiisa. Rabbigu waa ka u dhexeeya waddada toosan, taasoo ah inuu ku xukuno caddaalad, wuxuuna abaalmarin doonaa wanaagga iyo xumaanta si ku habboon. Sidaas darteed, ciddii Eebe isku dhiibata, waxba kama cabsan karto, maxaa yeelay Eebe waa u xafidi doonaa oo ka ilaalin doonaa sharka dadka.

Faa'iidooyinka:

1. Tawakkulku waa sababta ugu weyn ee nolol nabadeed iyo xasillooni qalbi lagu helo, maxaa yeelay qofka Eebe isku dhiibata wuxuu ka fududaadaa dhibaatooyinka dunida.
2. Awoodda Eebe waa mid dhammaantood ku kooban wax kasta, ma jiro wax ka baxa xukuumaddiisa, sidaas darteedna mu'uminku waa inuu ku kalsoonaado Eebe oo uusan ka cabsan cid kale.
3. Caddaaladda Eebe waa mid kaamil ah; wuxuu abaalmarin doonaa wanaagga iyo xumaanta, taasoo ku baraarujinaysa dadka inay ku camal falaan wanaagga oo ay ka fogaadaan xumaanta.
4. Aayadani waxay ku baraysaa dadka inay isku xidhaan Eebe oo ayan ka cabsan cidna, maxaa yeelay Eebe waa u xafidi doonaa kuwa isaga isku dhiibata, sida uu u xafiday Nabiga (CSW) markuu ku hadlayay cadowgiisa.