Fələq surəsi — Ayə 1

Sözlərin izahı:

• قُلْ (Qul): “De!” deməkdir. Bu, Allahın Peyğəmbərinə (sallallahu aleyhi və səlləm) ünvanlanan bir əmrdir.
• أَعُوذُ (Əuzu): “Sığınıram, pənah aparıram, qorunma diləyirəm” mənasındadır. Yəni bir təhlükədən qorunmaq üçün bir güclüyə üz tutmaq deməkdir.
• بِرَبِّ (Bi-Rəbbi): “Rəbbinə, sahibinə, tərbiyə edəninə” deməkdir. Rəbb, yaradan, qoruyan, idarə edən və yetişdirən deməkdir.
• الْفَلَقِ (Əl-Fələq): “Yarılan, açılan şey” mənasındadır. Burada səhər işığının qaranlığı yarıb çıxması nəzərdə tutulur, yəni dan yeri, sübh vaxtı.

Ayənin təfsiri:

Ey Peyğəmbər, de: Mən sübhün Rəbbinə, dan yerini qaranlıqdan ayırıb çıxaran Allahına sığınıram və yalnız Ondan kömək diləyirəm. O Allah ki, gecənin zülmətini yarır, işığı gətirir və hər şeyi Öz qüdrəti ilə idarə edir. Sübh vaxtı necə qaranlığı yarıb işığa çevrilirsə, Allah da qullarının qarşılaşdığı hər cür çətinliyi, qorxu və təhlükəni aradan qaldırmağa qadirdir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, hər hansı bir qorxu, təhlükə və ya çətinlik qarşısında ilk növbədə Allaha üz tutmalı, yalnız Ondan kömək istəməliyik. Çünki bütün varlıqların sahibi, qaranlığı işığa çevirən, sıxıntıdan sonra rahatlıq verən yalnız Allahdır. İnsan nə qədər güclü olsa da, təkbaşına heç bir şeyə qadir deyildir; əsl güc və qüdrət yalnız Allahındır.

Bu ayə həm də bizə ümid və təsəlli verir: necə ki, hər gecənin sonunda bir sübh var, hər çətinliyin sonunda da bir rahatlıq, bir işıq vardır. Allah Öz qullarını heç vaxt tək qoymaz, kifayət edər və qoruyar. Ona görə də qəlbimizi Ona bağlamalı, hər işimizdə Ona sığınmalı və Onun rəhmətinə güvənməliyik. Bu, həm qorxu və çətinlik anlarında bizə güc verər, həm də Allaha olan imanımızı və bağlılığımızı daha da gücləndirər.