Сураи Аль-Фаляк — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

• أَعُوذُ: паноҳ мебарам, ёрӣ меҷӯям, худро дар амони касе қарор медиҳам.
• بِرَبِّ: ба Парвардигор, ба Молик ва Тадбиргар.
• الْفَلَقِ: шафақ, субҳ; аз он рӯй он ном гирифта шудааст, ки торикӣ бо рӯшноӣ шикофта мешавад ва мекушояд.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) фармон медиҳад, ки бигӯяд: ман ба Парвардигори субҳ паноҳ мебарам ва аз Ӯ ёрӣ мехоҳам. «Фалақ» ҳамон субҳи содиқ аст, ки бо омадани худ пардаи торикӣро мешикофад ва рӯшноиро паҳн мекунад. Парвардигори субҳ ҳамон Зотест, ки қудрат дорад торикӣро ба рӯшноӣ табдил диҳад ва аз ҳар балое наҷот бахшад. Пас банда бояд дар ҳамаи корҳо ба Ӯ такя кунад ва паноҳи худро танҳо аз Ӯ биҷӯяд, зеро ҳамаи офаридаҳо ниёзманди Ӯ ҳастанд ва Ӯ ба ҳар чиз тавоност.

1. Фоидаҳо:

• Ин оят моро меомӯзад, ки дар ҳар вақт, махсусан ҳангоми тарсу хатар, паноҳи худро танҳо аз Худованд биҷӯем, на аз офаридаҳо.
• Ёдовар мешавад, ки Худованд Парвардигори субҳ аст; ҳамон Зоте, ки торикӣро ба рӯшноӣ табдил медиҳад, метавонад торикии ғаму мушкилоти моро низ ба рӯшноии осонӣ ва хушбахтӣ табдил диҳад.
• Ин оят дили бандаро ба умед ва боварӣ ба раҳмати Худованд гарм мекунад ва моро ба дуо, зикр ва таваккул ба Ӯ тарғиб менамояд.
• Ислом дини паноҳҷӯӣ аз Худои ягона аст; ин боварӣ ба инсон оромиш, қувват ва эътимод мебахшад ва ӯро аз тарсу хашм ва ноумедӣ наҷот медиҳад.