سورت ناس — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• الْوَسْوَاسِ: هغه شيطان چې په انسان باندې پټې خبرې اچوي او د زړه دننه يې بد خيالونه اچوي.
• الْخَنَّاسِ: هغه څوک چې ډېر شاته ځي او پټېږي؛ يعني چې کله د الله ياد وشي، نو هغه وتښتي او ورک شي.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغه شيطان له شر څخه د پناه غوښتنه ده چې په انسان باندې وسوسې اچوي. دا شيطان د "خناس" په نامه ياد شوی، ځکه چې هغه داسې عادت لري چې کله انسان د الله تعالی له ياده غافل وي، نو هغه ورته په پټه وسوسې اچوي او د بدو کارونو هڅوي. خو کله چې انسان د الله تعالی ياد وکړي او د هغه ذکر ته مخه کړي، نو دا شيطان سمدستي شاته ځي، وتښتي او پټېږي. بيا کله چې انسان بيا غافل شي، نو هغه بيا راشي او وسوسې پيل کړي. دا د شيطان دايمي چلند دی چې د غفلت په وخت کې حمله کوي او د ياد په وخت کې تښتي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې شيطان زموږ دښمن دی او تل هڅه کوي چې موږ له نېکۍ څخه لرې کړي، نو بايد تل د الله له ياده په پناه کې واوسو.
• د الله تعالی ياد د شيطان د وسوسو تر ټولو غوره درمل دی؛ څومره چې موږ د الله په ياد کې ډېر واوسو، هومره به شيطان زموږ نه لرې وي.
• دا آيت موږ ته د "أعوذ بالله من الشيطان الرجيم" ويلو اهميت ښيي، ځکه چې دا د شيطان د شر څخه د ساتنې وسيله ده.
• پدې آيت کې د الله تعالی رحمت او مهرباني ښکاره ده چې موږ ته يې د دښمن د شر څخه د پناه غوښتلو لار ښودلې ده، ترڅو موږ په امن کې ژوند وکړو.