Surja Jusuf — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• رَاوَدتُّهُ عَن نَّفْسِهِ: Kërkova prej tij që të më bindet në atë që dëshiroj (marrëdhënie e paligjshme).
• فَاسْتَعْصَمَ: U përmbajt dhe refuzoi me vendosmëri, duke u ruajtur nga mëkati.
• لَيُسْجَنَنَّ: Me siguri do të futet në burg.
• الصَّاغِرِينَ: Të poshtëruarit dhe të nënshtruarit me turp.

Tefsiri i Ajetit:

Kur gruaja e Azizit (Zelihaja) pa se gratë e qytetit u mahnitën aq shumë nga bukuria e Jusufit (alejhi selam), saqë i prenë duart pa e ndier dhimbjen, ajo u tha atyre: "Ja, ky është ai për të cilin më qortuat dhe më fajësuat mua! Tani e kuptuat pse unë e doja atë dhe pse u përpoqa ta tërhiqja drejt vetes. Unë me të vërtetë u përpoqa ta joshja dhe e kërkova për veten time, por ai u ruajt dhe nuk pranoi. E nëse ai nuk e bën atë që unë i urdhëroj tani e tutje, ai me siguri do të hidhet në burg dhe do të bëhet nga më të poshtëruarit."

Kjo deklaratë e saj ishte një lloj justifikimi para grave, por në të njëjtën kohë edhe një kërcënim i hapur ndaj Jusufit (alejhi selam), sepse ajo donte ta detyronte atë t'i nënshtrohej dëshirës së saj, duke i vënë para syve burgun dhe poshtërimin si pasojë të refuzimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia dhe devotshmëria e Jusufit (alejhi selam) – Ai zgjodhi burgun dhe vuajtjen në vend të mëkatit, duke treguar se besimtari i vërtetë nuk e sheh lirinë në kryerjen e mëkatit, por në ruajtjen e nderit dhe bindjen ndaj Zotit.
2. Fuqia e vetëkontrollit – Jusufi (alejhi selam) ishte në një pozitë ku tundimi ishte i madh, por ai tregoi se durimi dhe frika nga Allahu janë mburoja më e fortë kundër çdo joshjeje.
3. Fundi i padrejtësisë – Kërcënimi me burg dhe poshtërim nuk e thyen besimtarin e sinqertë; përkundrazi, Allahu e ngre atë në shkallë më të larta, siç e ngriti Jusufin (alejhi selam) më vonë në pozitën më të lartë në Egjipt.
4. Mësim për gratë dhe burrat – Ajeti tregon se dashuria e papastër dhe epshi nuk sjellin kurrë lumturi, por vetëm poshtërim dhe vuajtje, ndërsa ruajtja e nderit dhe pastërtia sjellin nderim në këtë botë dhe shpërblim në botën tjetër.
5. Durimi ndaj sprovave – Jusufi (alejhi selam) u sprovua me burgun padrejtësisht, por ai duroi dhe nuk u ankua, sepse e dinte se Allahu është me durimtarët. Kjo na mëson se çdo sprovë ka një fund dhe se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi.