Sure Yûsuf — Ayet 32

Kelime Anlamları:

• رَاوَدتُّهُ: Onu kendime çağırdım, kötülük yapması için ona istekte bulundum, ona göz koydum.
• فَاسْتَعْصَمَ: O, bundan kaçındı, iffetini korudu, günahtan uzak durdu ve bana yanaşmadı.
• لَيُسْجَنَنَّ: Kesinlikle hapse atılacak.
• الصَّاغِرِينَ: Aşağılananlar, zelil olanlar, hor görülenler.

Tefsir:

Züleyha, kendisini kınayan ve Yusuf’un güzelliği karşısında ellerini kesen kadınlara dönerek artık gerçeği itiraf ediyor ve diyor ki: “İşte! Sizin beni yüzünden kınadığınız, beni ayıpladığınız genç budur. Evet, ben onu gerçekten kendime çağırdım, ona karşı kötü bir niyetle yaklaştım ve onu elde etmek için her yolu denedim. Ama o, Rabbine olan bağlılığı ve iffeti sayesinde bundan şiddetle kaçındı, bana boyun eğmedi ve günahtan yüz çevirdi.”

Ardından Züleyha, kadınların önünde kendini haklı çıkarmaya çalışarak tehdidini savuruyor: “Eğer o, kendisine emrettiğim şeyi yapmazsa, kesinlikle hapse atılacak ve mutlaka zelil, aşağılanmış kimselerden olacaktır.”

Bu ayet, Yusuf aleyhisselamın ne kadar büyük bir iffet ve takva sahibi olduğunu gözler önüne seriyor. O, en zorlu imtihan anında bile Allah’a olan bağlılığını korumuş, dünyanın geçici menfaatlerine ve nefsani arzulara asla boyun eğmemiştir. Züleyha’nın tüm ısrarlarına, tehditlerine ve oyunlarına rağmen o, tertemiz bir kul olarak kalmayı seçmiştir.

Burada bizim için büyük bir ders vardır: İnsan, nefsinin arzularına ve dünyanın cazibesine kapılıp günaha düşebilir; ancak gerçek mümin, Allah’ın kendisini her an gördüğünü bilir ve bu bilinçle haramdan kaçınır. Yusuf’un bu direnişi, Allah’ın sadık kullarına yardım edeceğinin de bir göstergesidir. Zira Allah, iffetini koruyanları asla yalnız bırakmaz; onları dünyada da ahirette de yüceltir.

Ayrıca bu ayet, günah işleyenlerin ve başkalarını günaha zorlayanların sonunun zillet ve aşağılanma olduğunu, Allah’a sığınanların ise izzet ve şerefe kavuşacağını hatırlatmaktadır. Bizler de Yusuf gibi iffetli, sabırlı ve Allah’a güvenen kullar olmaya gayret etmeliyiz.