Suurah Yuusuf — Aayad 32

Macnaha Erayada:

• فَاسْتَعْصَمَ: waa uu iska celiyay oo diiday, isagoo iska dhawray dembiga.
• الصَّاغِرِينَ: waa kuwa la dulleeyo, la fudaydiyo, oo hoosaysiiyay.

Tafsiirka:

Markay naagihii arkayeen quruxda Yuusuf oo ay gacmahooda iska gooyeen, ayay Zuleykha tidhi: "Kan waa kii aad igu ceebaynayseen oo aad igu dhaleeceynayseen jacaylkiisa! Haa, waan doonay inuu iila seexdo, waana igu dadaalay si kasta oo xariifnimo ah, laakiin wuu iska celiyay oo diiday. Haddiisana uusan yeelin waxaan farayo oo aan ka dalbayo, wuxuu hubaal geli doonaa xabsi, wuxuuna noqon doonaa kuwa dulleysan oo hoosaysiisay."

Tani waa markii ay Zuleykha ka caddaysay xaqiiqda hortooda, iyada oo qirta in Yuusuf uu yahay kan eedda ka bari, isaga oo iska celiyay dembiga, iyada oo haddana ku hanjabaysa inay xabsi gelin doonto hadduusan u hoggaansamin rabitaankeeda. Waxay tani muujinaysaa sida xaasidnimada iyo rabitaanka xun ay u horseedi karaan qofka inuu ku dhaqmo si aan caadil ahayn.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Ilaalinta daahirnimada: Yuusuf wuxuu noo tusaale u yahay dhalinyarada iyo dadka oo dhan, sida loo iska celiyo dembiga xitaa marka ay jiraan duruufo adag, isagoo door biday inuu xabsi galo halkii uu dembi gali lahaa. Tani waxay muujinaysaa in cibaadada iyo dhawrista xuduudda Eebe ay ka khayr badan tahay adduunka oo dhan.
2. Dulqaadka iyo samirka: Inkastoo Yuusuf lagu xadgudbay, haddana wuu samray oo iskuma uusan ka aarsan, taasoo ina baraysa in samirku uu yahay furaha guusha.
3. Eedda iyo ceebaynta dadka waa wax aan micno lahayn: Naagihii markii ay arkeen quruxda Yuusuf, waxay fahmeen sababta Zuleykha u jacaylka qabto, markaasay ka cudurdaar qaadeen. Tani waxay ina baraysaa in aanan dadka ku degdeg u xukumin, waayo qof kastaa wuxuu leeyahay duruufo u gaar ah.
4. Cawaaqibta xun ee dembiga: Hanjabaadda Zuleykha ee ahayd inay Yuusuf xabsi geliso waxay muujinaysaa sida dadka dembiga raba ay ugu dhici karaan dulmi iyo xadgudub, laakiin Eebe wuxuu badbaadiyaa kuwa daacadda ah, sida uu Yuusuf u badbaadiyay.