یوسف سۈرىسى — ئايەت 42

1. ئايەتتىكى چۈشىنىشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• ظَنَّ: بۇ يەردە "بىلدى، ئېنىق چۈشەندى" دېگەن مەنىدە.
• نَاجٍ: قۇتۇلۇپ چىقىدىغان، ئازاد بولىدىغان.
• رَبِّكَ: بۇ يەردە "خوجايىنىڭ، ئەگەشكۈچىڭ" دېگەن مەنىدە، يەنى پادىشاھ.
• بِضْعَ سِنِينَ: بىر قانچە يىل، ئۈچتىن توققۇزغىچە بولغان ساننى كۆرسىتىدۇ، كۆپچىلىك ئالىملار "يەتتە يىل" دېگەن.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

يۇسۇف ئەلەيھىسسالام زىنداندا بىرگە ياتقان ئىككى يىگىتنىڭ چۈشىنى يورۇپ بەرگەندىن كېيىن، ئۇلارنىڭ بىرىنىڭ قۇتۇلۇپ چىقىدىغانلىقىنى، يەنە بىرىنىڭ ئاسىلىدىغانلىقىنى ئېيتىپ بەردى. ئاندىن ئۇ قۇتۇلۇپ چىقىدىغان يىگىتكە، يەنى پادىشاھنىڭ شاراب قۇيغۇچىسىغا قاراپ: "پادىشاھنىڭ يېنىغا بارغاندا مېنى ئەسلىگىن، ئۇنىڭغا مېنىڭ زىنداندا ھەقسىز قامىلىپ ياتقانلىقىمنى، ھېچقانداق گۇناھىم يوقلۇقىنى ئېيتىپ بەرگىن" دېدى. ئۇ پادىشاھنىڭ يېنىغا بېرىپ، يۇسۇفنىڭ ئىشىنى ئېيتىپ بېرىشى ئارقىلىق زىنداندىن قۇتۇلۇشنى ئۈمىد قىلدى.

لېكىن شەيتان ئۇ شاراب قۇيغۇچىغا يۇسۇفنى پادىشاھقا ئەسلىتىشنى ئۇنتۇتتۇرۇۋەتتى. شۇنىڭ بىلەن يۇسۇف ئەلەيھىسسالام يەنە بىر قانچە يىل، كۆپچىلىكنىڭ قارىشىچە يەتتە يىل زىنداندا قامىلىپ قالدى.

بۇ ئايەتتىن ئالىدىغان ساۋاق: بىز ھەر قانداق ئىشتا ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىشىمىز، پەقەت ئىنسانلارغا تايىنىپ قالماستىن، ئاللاھنىڭ ياردىمىنى سورىشىمىز كېرەك. يۇسۇف ئەلەيھىسسالام پادىشاھنىڭ شاراب قۇيغۇچىسىغا تايىنىپ، ئۇنىڭ ئارقىلىق قۇتۇلۇشنى ئۈمىد قىلغان بولسىمۇ، ئاللاھنىڭ ھۆكمى بىلەن ئۇ يەنە بىر قانچە يىل زىنداندا قالدى. بۇ ئۇنىڭ ئۈچۈن يەنە بىر سىناق ۋە سەۋر-تاقەت ئىمتىھانى بولدى. ئاخىرىدا ئاللاھ ئۇنىڭغا زىنداندىن قۇتۇلۇش ۋە ئۇلۇغ مەرتىۋە ئاتا قىلدى.

شۇڭا، بىز ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە سىناقلارغا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھقا بولغان ئىشەنچىمىزنى مۇستەھكەم تۇتۇشىمىز، سەۋر قىلىشىمىز ۋە ئاللاھنىڭ ياردىمىنى سورىشىمىز كېرەك. ئاللاھ ھەر قانداق قىيىنچىلىقنىڭ ئارقىسىدا بىر ياخشىلىق ۋە ئاسانلىق بارلىقىنى ۋەدە قىلغان.