Йусуф сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әҗр — әҗер, савап, бүләк.
• әл-ахирә — ахирәт, ул дөнья.
• хәйр — яхшырак, өстенрәк.
• әт-тақва — Аллаһудан курку, Аның боерыкларын үтәп, тыелганнарыннан тыелу.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә әҗер-савапның ике төрен — дөнья әҗере һәм ахирәт әҗере — чагыштыра. Дөньядагы әҗер-нигъмәтләр вакытлыча, бетә торган булсалар да, ахирәттәге әҗер — мәңгелек, бетми торган. Шуңа күрә ахирәт әҗере, һичшиксез, дөнья әҗереннән күпкә яхшырак һәм өстенрәк.

Әмма бу өстенлек бары тик иман китереп, гамәлләрен төзәткән, Аллаһудан чын күңелдән куркып, Аның боерыкларын үтәгән һәм тыелган эшләрдән тыелган кешеләргә генә бирелер. Алар — Аллаһыга иман китергән, Аның рәхмәтенә һәм ґәзабына ышанган, шуңа күрә гөнаһлардан сакланып, изге гамәлләр кылган мөэминнәр.

Бу аять Йусуф пәйгамбәрнең кыйссасын йомгаклап, аның дөньяда ирешкән уңышлары — Мисырда югары дәрәҗәгә ирешүе — ахирәт әҗере янында бик кечкенә икәнен күрсәтә. Чөнки ахирәт әҗере — ул Аллаһының мәңгелек рәхмәте, оҗмах нигъмәтләре, аларны һичнәрсә белән чагыштырып булмый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше өчен иң зур максат — ахирәт әҗеренә ирешү, чөнки ул мәңгелек һәм бетми торган.
2. Дөнья уңышларына алданып калмаска, ә аларны ахирәт өчен файдалы итәргә кирәк.
3. Чын бәхет — иманда һәм тәкъвада, ягъни Аллаһуга ышанып, Аның ризалыгы өчен яшәүдә.
4. Аллаһы Тәгалә үз колларының изге гамәлләрен югалтмый, киресенчә, аларны тулысынча мәңгелек тормышта бүләкли.
5. Тәкъвалык — гөнаһлардан саклану гына түгел, ә Аллаһының һәр боерыгын үтәүдә ихлас булу.