Sura Yusuf — Werset 73

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• Tāllāhi (تَاللَّهِ) – przysięga na Boga, forma używana w języku arabskim dla podkreślenia prawdziwości wypowiedzi.
• Li-nufsida (لِنُفْسِدَ) – aby czynić zepsucie, szerzyć niepokój i szkodę.
• Sāriqīn (سَارِقِينَ) – złodzieje, ludzie dopuszczający się kradzieży.

Interpretacja wersetu:

Bracia Józefa (Jusufa), gdy zostali oskarżeni o kradzież królewskiego kubka, odpowiedzieli z naciskiem i stanowczością, składając przysięgę na Boga: „Przysięgamy na Allaha! Wy dobrze wiecie i jesteście świadomi naszej uczciwości i prawości, którą widzieliście w naszych wcześniejszych zachowaniach i postępowaniu. Nie przybyliśmy do Egiptu, aby szerzyć zepsucie, krzywdę lub niepokój na tej ziemi. Nie jesteśmy też ludźmi, którzy kiedykolwiek dopuścili się kradzieży – to nie jest naszą cechą ani zwyczajem. Nasza przeszłość i nasze czyny świadczą o naszej niewinności i czystości.” W ten sposób bracia Józefa odwołali się do wiedzy i obserwacji otaczających ich ludzi, aby udowodnić swoją niewinność, zanim jeszcze doszło do jakiegokolwiek śledztwa.

Korzyści płynące z wersetu:

• Uczciwość i czyste sumienie są najlepszą obroną człowieka – gdy ktoś prowadzi prawe życie, może śmiało odwoływać się do swojej przeszłości jako dowodu niewinności.
• Islam uczy, że przysięga na Boga powinna być składana tylko w sprawach ważnych i zgodnie z prawdą, co pokazuje, jak wielką wagę przykładano do słowa i odpowiedzialności za nie.
• Werset ten podkreśla, że człowiek wierzący powinien wystrzegać się wszelkich czynów, które mogłyby zaszkodzić społeczeństwu lub naruszyć zaufanie innych – czystość moralna jest fundamentem życia muzułmanina.
• Odwołanie się do świadectwa innych ludzi o naszej prawości uczy, że dobre uczynki i nienaganna reputacja są skarbem, który pomaga w trudnych chwilach i chroni przed fałszywymi oskarżeniami.