Surat Yusuf — Ayat 74

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالُوا (qaalū): padha ngucap, yaiku wong-wong kang nggoleki takaran (pramugari/petugas) lan kanca-kancane.
• فَمَا (famaa): banjur apa.
• جَزَاؤُهُ (jazaauhu): piwalese, ukumane, utawa paukumane.
• إِن (in): yen, menawa.
• كُنتُمْ (kuntum): kowe kabeh padha.
• كَاذِبِينَ (kaadzibiin): wong-wong kang goroh.

2) Panjlentrehane ayat:

Nalika para pramugari lan kanca-kancane padha nggoleki takaran (panyiraman) kang ilang, banjur padha takon marang para sadulure Nabi Yusuf. Padha ngucap: "Yen pancen bener kowe padha nyolong, banjur apa paukumane wong kang nyolong miturut aturan lan tradisi ing negaramu? Iki dakkandhakake yen kowe padha goroh ing pangakumu yen kowe ora nyolong."

Dadi, para pramugari mau isih menehi kesempatan marang para sadulure Nabi Yusuf kanggo mbela awake dhewe. Yen pancen dheweke ora nyolong, mesthine bisa menehi bukti lan ora wedi marang paukuman. Nanging yen pancen nyolong, banjur padha goroh, mesthi bakal kena paukuman miturut aturan kang ana ing negarane.

Ayat iki nuduhake yen para pramugari mau ora langsung nudhuh lan ngukum, nanging isih takon lan nggoleki kepastian. Iki minangka cara kang becik lan adil, yaiku ora langsung ngukum sadurunge ana bukti kang cetha.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngajeni prinsip keadilan: Para pramugari ora langsung ngukum, nanging isih takon lan nggoleki kepastian. Iki mulangake marang kita supaya ora gampang nudhuh wong liya tanpa bukti kang cetha.
• Pentinge jujur: Ayat iki nuduhake yen goroh iku bisa nuwuhake masalah lan paukuman. Dadi, kita kudu tansah jujur ing saben tumindak lan pangucap.
• Kesempatan kanggo mbela diri: Saben wong kang ditudhuh kudu diwenehi kesempatan kanggo mbela awake dhewe. Iki minangka wujud keadilan lan ngajeni marang manungsa.
• Piye carane ngadhepi tudhuhan: Yen kita pancen ora salah, aja wedi lan aja goroh. Kita kudu wani ngomong sing bener lan menehi bukti yen perlu.
• Sinau saka crita Nabi Yusuf: Kabeh crita ing Al-Qur'an iku ngandhut piwulang. Crita iki mulangake marang kita bab kesabaran, kejujuran, lan kepiye carane ngadhepi cobaan kanthi ati kang teguh.
• Tansah eling marang Allah: Ing saben kahanan, kita kudu tansah eling lan nyuwun pitulungan marang Allah. Mung Allah kang ngerti apa kang ana ing ati lan mung Allah kang bisa menehi keadilan kang sejati.