Йусуф сүресі — Аят 74

1. Сөздердің мағынасы:

• جَزَاؤُهُ — оның жазасы, яғни ұрлық жасаған адамға берілетін жаза.
• كَاذِبِينَ — өтірік айтушылар, яғни өздерін ұрлықтан пәк деп айтқан сөздерінде шындыққа сай болмаушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Юсуфтың ағаларын азық-түлік құйылатын өлшеуіш (патшаның тостағаны) жоғалып кеткен соң ұстап, тергеу басталған кезде, іздеушілер — яғни жаршы мен оның жолдастары — оларға: «Егер сендер ұрлық жасамадық деген сөздеріңде өтірік айтып жатсаңдар, онда ұрлық жасаған адамға сендердің заңдарың бойынша қандай жаза беріледі?» — деп сұрады. Бұл сұрақ арқылы олар ағалардың өз діндері мен әдет-ғұрпындағы ұрлыққа қойылатын жазаны мойындауын қалады. Себебі ағалар бұған дейін «біз ұрлық жасаған жоқпыз» деп ант етіп, өздерінің пәктігін білдірген болатын. Енді іздеушілер сол мәлімдеменің шындыққа сай екенін тексеру үшін, олардың өз заңдары бойынша ұрыға қандай жаза қолданылатынын сұрап, әділ шешім шығаруға негіз дайындады. Бұл — Юсуфтың даналықпен жасаған жоспарының бір бөлігі еді, өйткені ол өз бауырын қасында қалдырудың заңды жолын іздестірді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам әділдік пен ақиқатты анықтауда айғақ пен тергеудің дұрыс жүргізілуін қолдайды.
• Адам өз сөзінде шыншыл болуы керек; өтірік айту адамды күмән мен жауапкершілікке душар етеді.
• Ұрлық — ауыр күнә, ол қоғамда сенімсіздік тудырады және оған қатаң жаза қарастырылған.
• Юсуф (ғ.с.) сияқты даналық пен сабырлық таныту — қиын жағдайдан шығудың кілті.
• Құран оқиғалары адам баласына өмірлік сабақ беретін ғибраттарға толы; оларды оқып, ойлану — иманды нығайтады және Исламның әділдік пен шындыққа негізделген діні екенін көрсетеді.