Surat Yusuf — Ayat 73

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَاللَّهِ: Demi Allah, sumpah kanthi nyebut asmane Allah.
• لَقَدْ عَلِمْتُم: Satemene kowe kabeh wis padha ngerti.
• لِنُفْسِدَ: Kanggo gawe rusak utawa gawe kacau.
• فِي الْأَرْضِ: Ing bumi, ing kene tegese ing tanah Mesir.
• سَارِقِينَ: Wong-wong kang nyolong.

2) Katrangané ayat:

Para seduluré Nabi Yusuf padha ngucap kanthi sumpah demi Allah: "Satemene kowe kabeh wis padha ngerti dhewe, saka apa kang wis kokdeleng saka kelakuane awake dhewe, yen awake dhewe iki ora teka ing tanah Mesir kanggo gawe rusak utawa gawe kacau ing kono. Awake dhewe uga dudu wong kang padha nyolong, lan ora tau nyolong sajrone uripe."

Para seduluré Yusuf nganggo sumpah demi Allah kanggo nuduhake yen omongane iki bener tenan. Dheweke ngajak wong-wong kang nuduh supaya ngeling-eling apa kang wis padha dideleng saka tingkah lakune awake dhewe sakdurunge. Sajrone wektu ana ing Mesir, para seduluré Yusuf wis nuduhake tingkah laku kang apik, jujur, lan ora tau gawe masalah. Mula saka iku, dheweke rumangsa ora pantes dituduh minangka wong kang gawe rusak utawa nyolong. Dheweke ngerti yen tuduhan iku ora bener, lan dheweke kepengin supaya wong-wong mau ngelingi kasunyatan kang wis padha dideleng dhewe.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Wong kang jujur lan apik tingkah lakune bakal katon saka kelakuane saben dina, mula ora gampang dituduh ala dening wong liya.
• Sumpah demi asmane Allah iku perkara kang gedhe, mula kudu dijaga supaya mung kanggo bab kang bener lan penting.
• Njaga kepercayaan lan katampilan kang apik iku penting, amarga bisa dadi bukti nalika awake dhewe dituduh bab kang ora bener.
• Sabar lan tetep ngomong bener nalika dituduh ala iku sikap kang mulia, lan iki nuduhake yen wong mukmin iku kudu kuwat imane.
• Ayat iki mulangake marang kita yen kejujuran lan kabecikan iku dadi paugeran urip kang kudu dijaga, lan sapa kang tetep ing dalan bener bakal tinemu kamulyan.