Surat Yusuf — Ayat 75

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• جَزَاؤُهُ (jaza'uhu): piwalesane, ukumane.
• رَحْلِهِ (rahlhi): wadhah barang, kanthonge, utawa barang gawanane.
• نَجْزِي (najzi): kita paringi piwales, kita ukum.
• الظَّالِمِينَ (az-zalimin): wong-wong kang tumindak zhalim, yaiku wong kang nyolong.

2) Tegese ayat iki:

Para sedulure Yusuf padha mangsuli: "Piwalesane wong kang nyolong yaiku sapa wae kang tinemu barang kang dicolong ana ing wadhah barang gawanane, mula dheweke iku dadi piwalese dhewe. Tegese, wong kang nyolong mau kudu dipasrahake marang wong kang dicolong barang-barange, supaya dadi bature minangka piwales saka tumindake. Kaya mengkono anggone kita menehi piwales marang wong-wong kang tumindak zhalim, yaiku wong kang nyolong. Iki minangka ukum lan tradhisi kang ana ing antarane kita."

Ing kene para sedulure Yusuf nyritakake marang utusane raja babagan ukum kang lumaku ing agamane Nabi Yakub, yaiku sapa wae kang kedanan nyolong, mula wong kang nyolong mau kudu dipasrahake marang wong kang dicolong, lan dheweke dadi bature. Dadi ora mung dhuwit denda utawa ukuman liya, nanging kebebasane kang dadi piwales.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen saben tumindak ala mesthi ana piwalese, lan keadilan iku kudu ditegakake.
• Wong kang tumindak zhalim, apa maneh nyolong barang darbeke wong liya, bakal nampa piwales kang setimpal.
• Islam mulangake supaya kita njaga barang darbeke wong liya lan ora tumindak curang.
• Ayat iki uga nuduhake yen para nabi lan wong-wong saleh padha netepi ukum kang adil, lan keadilan iku dadi dhasar kanggo urip bebarengan kang tentrem.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita diajak supaya tansah jujur, amanah, lan ora tumindak zhalim marang sapa wae, amarga kabeh tumindak kita bakal dipertanggungjawabake.