Surat Yusuf — Ayat 76

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَبَدَأَ : banjur miwiti
• أَوْعِيَتِهِمْ : wadhah-wadhahé (kantong utawa karung) wong-wong mau
• وِعَاءِ أَخِيهِ : wadhahé seduluré (yaiku Bunyamin)
• اسْتَخْرَجَهَا : banjur ngwetokaké (siya-jiya utawa piala mau)
• كِدْنَا : Ingsun (Allah) ngrancang utawa ngatur cara
• دِينِ الْمَلِكِ : angger-anggeré raja (ukumé raja Mesir)
• نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ : Ingsun ngunggahaké drajat (pangkat)
• عَلِيمٌ : Kang Maha Ngudaneni

2) Katrangané ayat:

Nalika para seduluré Yusuf padha bali manèh menyang ngarepé Yusuf, banjur padha dititipriksa barang gawané dhéwé-dhéwé. Yusuf miwiti mriksa wadhah-wadhahé para seduluré kang dudu sedulur tunggal ibu-bapa, sadurungé mriksa wadhahé Bunyamin. Iki ditindakaké supaya ora ketara yèn ana rancangan tartamtu. Sawisé iku, banjur mriksa wadhahé Bunyamin, lan siya-jiya (piala) kang dadi barangé raja mau ditemokaké ing kono. Kaya mengkono iku cara kang wis diatur déning Allah kanggo Yusuf, supaya dhèwèké bisa nyekel seduluré.

Yusuf ora bisa njupuk Bunyamin miturut ukumé raja Mesir, amarga ukum ing negara kono kanggo wong nyolong iku didhendha lan dipeksa mbayar tikel loro, dudu dadi batur. Nanging sarana kersané Allah, para seduluré Yusuf dhéwé kang padha ngucap nganggo ukumé Nabi Yakub, yaiku sapa kang nyolong kudu dadi baturé kang kena dicolong. Mula kepriyé waé, iku mau kabèh kelakon amarga saka kersané Allah. Allah ngunggahaké drajaté sapa waé kang dikarepaké, kaya déné Yusuf kang diangkat drajaté. Lan saben wong kang duwé kawruh, mesthi ana kang luwih ngudaneni saka dhèwèké, lan ing sadhuwuré kabèh iku ana Allah Kang Maha Ngudaneni samubarang.

3) Piwulang lan faédah kang bisa dijupuk:

Saka ayat iki, kita bisa ngerti yèn Allah iku Maha Wicaksana lan Maha Ngatur samubarang kanthi sampurna. Yusuf bisa ketemu manèh karo seduluré amarga saka rancangané Allah kang alus banget, ora ketara, nanging nyata kelakon. Iki mulangaké marang kita yèn saben perkara kang katon angel, mesthi ana dalan kang digawé déning Allah kanggo wong-wong kang padha sabar lan percaya marang Panjenengané.

Ayat iki uga ngélingaké kita yèn kawruh iku ora ana watesé. Saben wong kang pinter, isih ana kang luwih pinter. Mula aja padha gumedhé lan sombong karo kawruh kang diduwèni. Sing paling dhuwur lan paling ngudaneni iku mung Allah. Kita kudu tansah sinau lan ngasoraké dhiri marang Allah.

Kajaba iku, ayat iki nuduhaké yèn Allah iku tansah nulungi wong-wong kang padha iman lan taqwa marang Panjenengané. Yusuf kang wis nandhang kasusahan akèh pungkasané éntuk kabegjan lan kamulyan. Iki dadi panglipur kanggo kita kabèh yèn saben kasusahan mesthi ana pungkasané kang becik, anggere kita padha sabar lan tawakal marang Allah.