یوسف سۈرىسى — ئايەت 8

1) قىسقىچە سۆز ئىزاھاتى:

• إِذْ: ئۆز ۋاقتىدا، شۇ چاغدا.
• لَيُوسُفُ: يۇسۇف ئەلەيھىسسالام.
• وَأَخُوهُ: ۋە ئۇنىڭ قېرىندىشى (بۇ يەردە بىنيامىن كۆزدە تۇتۇلىدۇ).
• أَحَبُّ: ئەڭ سۆيۈملۈك، ئەڭ ياخشى كۆرۈلىدىغان.
• عُصْبَةٌ: كۆپ كىشىلىك جامائەت، كۈچلۈك توپ.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ: ئوچۇق خاتالىق، روشەن خاتالىق.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇ چاغدا يۇسۇفنىڭ قېرىنداشلىرى ئۆزئارا سۆزلىشىپ مۇنداق دېدى: «يۇسۇف ۋە ئۇنىڭ قېرىندىشى بىنيامىن ئاتىمىزغا بىزدىن بەكرەك سۆيۈملۈك. ھالبۇكى بىز كۆپ كىشىلىك، كۈچلۈك بىر جامائەت. شەكسىزكى ئاتىمىز ئوچۇق خاتالىقتا، چۈنكى ئۇ ئىككىسىنى بىزگە ھېچقانداق ئېنىق سەۋەبسىز ئارتۇق كۆرۈۋاتىدۇ.»

ئۇلار بۇ سۆزنى ئۆزلىرىنىڭ نەزەرىدىن چىقىپ ئېيتتى. ئەمەلىيەتتە ئاتىسى يەئقۇب ئەلەيھىسسالام پەرۋەردىگارنىڭ ئۇنىڭغا بەرگەن ھېكمىتى ۋە ئىلمى بويىچە ئىش قىلغان ئىدى. ئۇلار ئاتىسىنىڭ ھېكمەتلىك ئىش قىلىۋاتقانلىقىنى چۈشەنمىدى، بەلكى ئۇنى خاتالىقتا دەپ ئويلىدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، كىشى ئۆز نەپسىنىڭ خاھىشىغا ئەمەس، بەلكى ھەقىقەت ۋە ھېكمەتكە قاراپ ئىش قىلىشى كېرەك. ھەسەت ۋە رەشك قەلبنى قاراڭغۇلاشتۇرۇپ، كىشىنى خاتا ئويغا ئېلىپ بارىدۇ. شۇڭا بىز ھەمىشە قەلبىمىزنى ھەسەتتىن پاك تۇتۇپ، ئاللاھنىڭ ھەر بىر ئىشىدا ھېكمەت بارلىقىغا ئىشىنىشىمىز كېرەك. قۇرئان كەرىم بىزگە ئۆتمۈش ئۈممەتلەرنىڭ ھاياتىدىن ئىبرەت ئېلىشنى، ئۆزئارا مېھرىبان، ئىناق ۋە سەۋرلىك بولۇشنى تەۋسىيە قىلىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەممىمىزنى ھەسەت ۋە ئاداۋەتتىن ساقلىسۇن، قەلبىمىزنى ئىمان ۋە مۇھەببەت بىلەن نۇرلاندۇرسۇن.