Йусуф сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• لَيُوسُفُ — Юсуфқа ант етіп айтқандары, яғни «Аллаға ант, Юсуф...»
• وَأَخُوهُ — оның анасы бір туған бауыры Биньямин.
• أَحَبُّ — ең сүйікті, қатты жақсы көретін.
• عُصْبَةٌ — топ, жамағат; он бауырлары бірігіп күш болған ұжым.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ — анық қателік, көзге көрінетін адасу; мұнда діннен адасу емес, пікірдегі қателік мағынасында.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Юсуфтың (ғ.с.) аға-інілерінің өзара сөйлескен кездегі сөздерін баяндайды. Олар: «Біздің әкеміз Юсуфты және оның анасы бір туған бауыры Биньяминді бізден артық жақсы көреді. Ал біз болсақ, он адамнан тұратын мықты топпыз, күш-қуатымыз жетеді. Әкеміз осылайша оларды бізден артық көргенде анық қателікке ұрынып отыр» деп ойлады. Олар әкелерінің бұл ісінде өздеріне белгілі себеп жоқ деп есептеді. Шындығында, Жақып (ғ.с.) пайғамбар еді, оның жүрегіндегі ерекше мейірім Алланың білуімен болған нәрсе еді, бірақ бауырлары мұны түсінбей, іштей қызғаныш пен ренішке бой алдырды. Бұл олардың кейінгі жасаған қате қадамдарының бастауы болды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Балалар арасында әділдік пен теңдік сақтау — отбасы бірлігінің кепілі. Ата-ананың бір баланы екіншісінен артық көруі бауырлар арасында қызғаныш тудыруы мүмкін.
• Қызғаныш пен іштей реніш адамды қате пікірге және жаман іске жетелейді. Сабыр мен разылық — мүміннің көркі.
• Әке-шешеге деген құрмет пен ізет — исламның әдептерінің бірі. Олардың шешімін сынаудан бұрын түсінуге тырысу керек.
• Алла Тағала пайғамбарлардың да өмірінде сынақтар болатынын білдіріп, бізге сабыр мен тәуекелді үйретеді.
• Құран — адамзат тарихынан ғибрат алатын, жүректі жұмсартатын, тура жолға бастайтын кітап. Оны оқып, ойлану — бақыттың кілті.