سورت ابراهيم — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• سُبُلَنَا: زموږ لارې (د نجات او هدایت لارې).
• آذَيْتُمُونَا: تاسو موږ ته تکلیف او اذیت رسولی (د سپکاوي، ملنډې او نورو زیانونو په واسطه).
• الْمُتَوَكِّلُونَ: هغه کسان چې په الله باندې توکل کوي.

د آیت تفسیر:

رسولانو خپل قوم ته وویل: موږ ته څه عذر او کوم خنډ شته چې په الله باندې توکل ونه کړو، په داسې حال کې چې هغه مونږ ته زموږ د نجات او بریالیتوب لارې ښودلې دي؟ هغه مونږ ته د حق او باطل، د نېکۍ او بدۍ لارې روښانه کړې دي. نو ځکه مونږ به ستاسو په ټولو تکلیفونو او اذیتونو صبر وکړو، که هغه زمونږ په بدنونو وي، که په عزت او آبرو کې وي، که په مالونو کې وي. او بې له شکه چې د توکل وړ یوازې الله دی، نو هغه کسان چې غواړي په رښتیني توګه توکل وکړي، باید یوازې په الله باندې توکل وکړي، ځکه هغه د خپلو بندګانو ساتونکی او مددګار دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د توکل په اهمیت باندې رڼا اچوي؛ یو مومن باید په ټولو چارو کې له الله سره اړیکه ولري او پرې ډاډه وي.
• صبر د ایمان یوه لویه علامه ده؛ لکه څنګه چې رسولانو د خپل قوم د اذیتونو سره صبر وکړ، مونږ هم باید په مصیبتونو کې صبر وکړو.
• د الله تعالی هدایت تر ټولو لوی نعمت دی؛ کله چې انسان ته د حق لار ښکاره شي، نو هغه باید په زړورتیا سره پرې ولاړ وي او له الله پرته له هیچا نه ووېرېږي.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې بریالیتوب او نصرت یوازې د الله په لاس کې دی، نو مونږ باید له هغه څخه مدد وغواړو او پرې توکل وکړو.