ሱረቱ ኢብራሂም — አንቀጽ 12

የቃላት ፍቺዎች፡-

• አላ ነተወከል (እንዳንመካ/እንዳንታመን)፡- ነገራችንን ለአላህ አሳልፈን መስጠት እና በእርሱ ላይ መታመን።
• ሱቡለና (መንገዶቻችንን)፡- የእውነትን እና የመዳንን ግልጽ መንገዶች።
• አዘይቱሙና (ያስጨነቃችሁን/ያስቸገራችሁን)፡- በንግግር ወይም በድርጊት የደረሰብን ጉዳት።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ነብያት የነበሩት መልእክተኞች ለሕዝቦቻቸው እንዲህ አሉ፡- “በአላህ ላይ የማንመካ ምክንያት ምንድነው? እርሱ የእውነትን መንገዶች መርቶና አሳይቶናልና። እርሱ ከጥፋት የሚያድኑንን መንገዶች ገልጾልናል። እንግዲያውስ እንዴት በእርሱ ላይ አንታመንም? በእርግጥም በደረሰብን ስቃይ፣ በማስተባበላችሁ እና በመሳለቃችሁ ላይ በትዕግስት እንጽናለን። በአላህ ላይ ብቻ ነው ተመኪዎች ሁሉ ሊመኩ የሚገባው፤ ምክንያቱም እርሱ ብቻ ድልን የሚሰጥ እና ጠላቶችን የሚያዋርድ ነው።” ይህ ንግግር የነብያትን ጽኑ እምነት እና በአላህ ላይ ያላቸውን ሙሉ መታመን ያሳያል፤ ምንም እንኳን ከሕዝቦቻቸው ማሰቃየት እና ማገድ ቢደርስባቸውም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች እና ጥቅሞች፡-

1. አላህ የእውነትን መንገድ ላመራን በእርሱ ላይ መመካት የእምነት ምልክት እና የአመስጋኝነት ግዴታ ነው።
2. በአላህ ላይ መመካት ለችግሮች እና ለስቃዮች መቋቋሚያ ትልቁ ጥንካሬ ነው፤ ተመኪ ሰው በጭንቀት አይፈርስም።
3. ትዕግስት እና መጽናት በባለሙሙን ላይ የተጣለ ታላቅ ግዴታ ነው፤ በእርሱም የተከበረ ሽልማት አለ።
4. ድል እና ዕርዳታ የሚመጡት ከአላህ ብቻ ነው፤ ስለዚህ ምእመናን ሁሉ ጉዳያቸውን ወደ እርሱ ብቻ ማስገዛት አለባቸው።
5. እውነትን ተከታዮች ምንም ያህል ቢቸገሩ በአላህ ላይ መታመናቸው ለእነርሱ የልብ ሰላም እና የመንፈስ ጸጥታ ይሰጣቸዋል።