Surat An-Nahl — Ayat 102

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رُوحُ الْقُدُسِ (Rūḥul-Qudus): yaiku Malaikat Jibril ‘alaihissalam, kang dadi utusané Allah kanggo ngirim wahyu marang para nabi.
• بِالْحَقِّ (bil-ḥaqqi): kanthi bener lan bener-bener, ora ana salah, ora ana owah-owahan, lan ora ana goroh ing njeroné.
• لِيُثَبِّتَ (liyuṡabbita): supaya mantepake lan nguwatake atiné wong-wong kang wis percaya marang Allah.
• هُدًى (hudan): pituduh lan panuntun marang dalan kang bener.
• بُشْرَى (busyrā): kabar bagus lan kabar bungah.
• لِلْمُسْلِمِينَ (lil-muslimīn): kanggo wong-wong kang pasrah lan manut marang dhawuhé Allah.

2) Panjlentrehané ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ supaya mangsuli pangucapé wong-wong kafir kang padha ngomong yèn Al-Qur'an iku gawéané Nabi piyambak utawa crita-crita kang digawé-gawé. Nabi diprentah ngomong: "Al-Qur'an iki ora tak gawé dhéwé, nanging sing nurunake yaiku Malaikat Jibril, roh kang suci lan mulya, saka pangéranmu, Allah Rabbul 'Alamin."

Al-Qur'an iki diturunake kanthi bener lan bener-bener, ora ana salah, ora ana goroh, ora ana owah-owahan, lan ora ana pangowahané. Tujuané diturunake Al-Qur'an iku ana telu:

Kapisan, kanggo nguwatake lan mantepake imané wong-wong mukmin. Saben ana ayat anyar kang tumurun, lan saben ana ayat kang diganti karo ayat liya kang luwih becik utawa padha, wong mukmin saya tambah yakin yèn Al-Qur'an iki pancen saka Allah. Amarga wong mukmin ngerti yèn kabeh iku tumindak saka Allah kang Maha Wicaksana, mula atiné saya kuwat lan ora goyah.

Kapindho, Al-Qur'an iki dadi pituduh lan panuntun marang dalan kang bener, ngetokake manungsa saka pepeteng menyang pepadhang, saka kesasar menyang pituduh.

Katelu, Al-Qur'an iki dadi kabar bungah kanggo wong-wong muslim, yaiku wong-wong kang wis pasrah lan manut marang dhawuhé Allah. Kabar bungah iki awujud ganjaran kang mulya lan pahala kang gedhe ing akherat, uga katentreman lan kabagyan ing donya.

Dadi cetha yèn Al-Qur'an iki dudu gawéan manungsa, nanging wahyu saka Allah kang diturunake lumantar Malaikat Jibril, kanthi tujuan kanggo nguwatake iman, menehi pituduh, lan menehi kabar bungah marang wong-wong kang manut marang Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Al-Qur'an iku temen-temen wahyu saka Allah, dudu gawéané manungsa utawa Nabi Muhammad ﷺ. Iki dadi bukti yèn Al-Qur'an iku kitab kang paling bener lan paling dipercaya.
• Wong kang iman marang Allah bakal saya kuwat imané saben maca lan ngerti ayat-ayat Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku obat kanggo ati kang goyah.
• Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh manungsa, sapa waé kang gelem ngrungokake lan manut, bakal tinemu dalan kang bener lan selamet ing donya lan akherat.
• Wong-wong muslim kang manut marang Allah bakal éntuk kabar bungah awujud pahala kang gedhe lan katentreman ati. Iki dadi semangat kanggo saya sregep ngibadah lan nglakoni dhawuhé Allah.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang goyah imané nalika ana wong kang ngremehake utawa ngolok-olok Al-Qur'an. Kita kudu tetep mantep lan yakin yèn Al-Qur'an iku bener lan saka Allah.
• Al-Qur'an iku sumber kabagyan lan katentreman. Sapa waé kang cedhak marang Al-Qur'an, bakal rumangsa ayem lan tentrem atiné, amarga Al-Qur'an iku pituduh saka Allah kang Maha Welas lan Maha Asih.