Сураи Ан-Нахль Оят 102 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Онро руҳулқудус (Ҷабраил (а)) ба ҳақ аз ҷониби Парвардигорат…

Ан-Нахль · 102/128

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нахль

قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِينَ ۝١٠٢

🔤 Transliteration

Qul nazzalahoo Roohul Qudusi mir Rabbika bilhaqqi liyusabbital lazeena aamanoo wa hudanw wa bushraa lilmuslimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бигӯ: «Онро руҳулқудус (Ҷабраил (а)) ба ҳақ аз ҷониби Парвардигорат нозил кардааст, то мӯъминонро устуворӣ ато намояд ва мусалмононро ҳидояту хушхабар бошад».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

рӯҳул-қудс: Ҷабраил (алайҳис-салом), ки бо номи «Рӯҳи пок» ёд мешавад.
ба ҳақ: бо ростӣ ва адолат, бе ҳеҷ хато ва таҳриф.
ли юсаббита: то ки устувор гардонад, собит қадам кунад.
ҳудо: роҳнамоӣ ба сӯи ҳақ.
бушро: хушхабар, мужда.

Тафсири оят:

Ба Расули Худо (с) бигӯ: ин Қуръон сохтаи ман нест, балки онро Ҷабраил аз ҷониби Парвардигорат бо ростӣ ва адолат нозил кардааст. Дар он ҳеҷ хато, тағйир ва таҳриф нест. Ҳикмати нозил шудани он ин аст, ки мӯъминон дар имон худ устувортар гарданд, зеро ҳар бор ки ояти нав меояд ё баъзе оятҳо иваз мешаванд, имон ва боварии онҳо афзун мегардад. Инчунин Қуръон барои мӯъминон роҳнамо ба сӯи ҳақ ва барои мусулмонон — касоне ки ба фармонҳои Худо гардан мегузоранд — хушхабар аст ба подоши некӯе, ки дар охират ба онҳо хоҳад расид.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Қуръон каломи Худост, на сохтаи инсон; он аз ҷониби Парвардигори олам бо ростӣ нозил шудааст.
Нозилкунандаи он Ҷабраили амин аст, ки ваҳйро бо эътимод расонидааст.
Қуръон сабаби устувории имон аст; ҳар ки бо он рӯ ба рӯ шавад, имонаш қавӣтар мегардад.
Қуръон роҳнамо ва хушхабар аст барои ҳамаи мусулмонон, яъне касоне ки ба Худо таслим шудаанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба Қуръон бо дили ором ва боварӣ муносибат кунем ва онро сарчашмаи ҳидоят ва некӯӣ бидонем.

📜 Оят 100-104 — Сураи Ан-Нахль

100إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ

Ғолибияти ӯ танҳо бар касонеет, ки дӯсташ медоранд ва ба Худо ширк меоваранд.

101وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ ۙ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مُفْتَرٍ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Чун ояеро ҷонишини ояи дигар кунем, Худо беҳтар медонад, ки чӣ чиз нозил кунад. Гуфтанд, ки ту дурӯғ мебофӣ, на, бештаринашон нодонанд!

102قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِينَ

103وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ۗ لِّسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِينٌ

Медонем, ки мегӯянд: «Ин Қуръонро башаре ба ӯ меомузад». Забони касе, ки ба ӯ нисбат мекунанд, аҷамист, ҳол он ки ин забони арабии равшанест.

104إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Худо касонеро, ки ба оёташ имон намеоваранд, ҳидоят намекунад ва барояшон азобе дардовар муҳайёст.

← Оят 101 📖 Ан-Нахль Оят 103 →

Ан-НахльФеҳристи Қуръон

128Оят

MeccanRevelation

102Оят

Тарҷума — Ан-Нахль 102

Сураи Ан-Нахль Оят 102 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Онро руҳулқудус (Ҷабраил (а)) ба ҳақ аз ҷониби Парвардигорат…

Сураи Оят 102/128 — Сураи Ан-Нахль النحل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нахль Гӯш кун, Сураи Ан-Нахль Тарҷума, Сураи Ан-Нахль mp3, Сураи Ан-Нахль pdf. Оят 100–104. Ба Тоҷикӣ: Русский.