سوره نحل — آیه 11

معانی کلمات:

• یُنبِتُ: میرویاند، بیرون میآورد.
• بِهِ: به آن (یعنی به آب باران).
• الزَّرْع: کشتزارها و گیاهانی که از زمین میرویند.
• الزَّیْتُون: درخت زیتون و میوهی آن.
• النَّخِیل: درختان خرما.
• الْأَعْنَاب: انگورها.
• الْآیَة: نشانه و دلیلی روشن بر قدرت خداوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهی شریفه، یکی از بزرگترین نعمتهای خود را یادآوری میکند: نزول باران از آسمان و روییدن گیاهان به وسیلهی آن. او میفرماید که به واسطهی همین آب باران، برای شما کشتزارها و زراعتهای گوناگون را میرویاند که از آنها تغذیه میکنید، و همچنین درختان زیتون، نخلهای خرما و انگورها را پدید میآورد، و از همهی میوهها و ثمرات مختلف برای شما روزی میرساند. این تنوع در گیاهان و میوهها، در حالی که همه از یک آب سیراب میشوند و از یک خاک میرویند، نشانهی روشنی از قدرت بیپایان خداوند است. اما این نشانه برای کسانی آشکار و سودمند است که میاندیشند و در آفرینش خداوند تعقل میکنند؛ آنان با تفکر در این صحنههای زیبا و شگفتانگیز، به عظمت خالق پی میبرند و ایمانشان استوارتر میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به تفکر در طبیعت و پدیدههای آن دعوت میکند؛ تفکری که انسان را به شناخت خداوند و قدرت بیمنتهای او رهنمون میشود.
• یک قطره آب باران میتواند منشأ انواع گوناگون گیاهان و میوهها با طعمها، رنگها و خواص متفاوت باشد؛ این تنوع در عین وحدت منبع، نشانهای از حکمت و قدرت الهی است.
• خداوند نعمتهای خود را برای بشر آفریده است؛ پس شایسته است که در برابر این همه لطف و رحمت، شکرگزار باشیم و از نعمتها در راه رضای او استفاده کنیم.
• نگاه کردن به طبیعت و تأمل در آن، عبادتی است که انسان را به خدا نزدیک میکند و ایمان را در دل زنده نگه میدارد.