ซูเราะฮฺ อัน-นัฮล์ — อายะฮฺ 25

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• أَوْزَارَهُمْ หมายถึง บาปและความผิดของพวกเขา (พหูพจน์ของคำว่า وِزْر)
• كَامِلَةً หมายถึง อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ไม่ขาดตกบกพร่อง
• يُضِلُّونَهُم หมายถึง ทำให้พวกเขาหลงผิด (ผู้อื่น)
• بِغَيْرِ عِلْمٍ หมายถึง โดยปราศจากความรู้หรือหลักฐานอันถูกต้อง
• سَاءَ مَا يَزِرُونَ หมายถึง ช่างเลวร้ายเหลือเกินสิ่งที่พวกเขาแบกไว้

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนที่กล่าวคำเท็จต่ออัลลอฮ์ และเชิญชวนผู้อื่นให้หลงผิดไปจากหนทางที่ถูกต้อง ผลกรรมของพวกเขาคือ ในวันกิยามะฮ์พวกเขาจะต้องแบกรับบาปของตนเองอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โดยไม่มีสิ่งใดที่จะลบล้างหรือลดหย่อนบาปเหล่านั้นได้ แม้แต่ความทุกข์ยากที่พวกเขาเผชิญในโลกดุนยา หรือการงานดีที่พวกเขาได้กระทำไว้ ก็ไม่สามารถชดเชยบาปของพวกเขาได้แม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังจะต้องแบกรับบาปของบรรดาผู้ที่พวกเขาได้ชักนำให้หลงผิดอีกด้วย กล่าวคือ ผู้ที่หลงผิดตามพวกเขาโดยปราศจากความรู้และหลักฐานอันถูกต้อง บาปของคนเหล่านั้นก็จะถูกบันทึกเพิ่มเติมแก่ผู้ชักนำ โดยที่บาปของผู้ตามนั้นก็ไม่ลดหย่อนลงแต่อย่างใด นี่คือความยุติธรรมของอัลลอฮ์ที่ผู้ชักนำสู่ความหลงผิดจะต้องรับผิดชอบต่อผลกรรมของการชักนำของตน

ท้ายที่สุดอายะฮ์ได้กล่าวตำหนิอย่างรุนแรงว่า "ช่างเลวร้ายเหลือเกิน สิ่งที่พวกเขาแบกรับไว้" ซึ่งเป็นการแสดงความน่าเกลียดและความหายนะของภาระบาปที่พวกเขาจะต้องแบกขึ้นสู่บ่านั้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความรับผิดชอบต่อการชักนำผู้อื่น: อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักว่า การชักนำผู้อื่นไปในทางที่ผิดนั้นเป็นบาปมหันต์ เพราะนอกจากจะต้องรับโทษของตนเองแล้ว ยังต้องรับโทษของผู้ที่เราชักนำด้วย ดังนั้นเราจึงต้องระมัดระวังในการพูดและการกระทำของเราเป็นอย่างยิ่ง
2. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์: อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมอย่างยิ่ง พระองค์จะไม่ทรงลดทอนหรือเพิ่มเติมบาปของใครโดยปราศจากเหตุผล การที่ผู้ชักนำต้องแบกรับบาปของผู้ตามนั้น เป็นเพราะพวกเขาเป็นต้นเหตุของความหลงผิดนั้นเอง
3. ความสำคัญของความรู้: อายะฮ์นี้ชี้ให้เห็นว่า การพูดหรือกระทำโดยปราศจากความรู้นั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง เพราะอาจนำทั้งตนเองและผู้อื่นไปสู่ความหายนะได้ ดังนั้นเราจึงต้องแสวงหาความรู้ที่ถูกต้องก่อนที่จะพูดหรือเชิญชวนผู้อื่นในเรื่องศาสนา
4. การไม่หลงตามโดยไม่ไตร่ตรอง: ในฐานะผู้ตาม เราต้องไม่เชื่อหรือปฏิบัติตามผู้ใดโดยปราศจากการตรวจสอบและไตร่ตรอง เพราะในวันกิยามะฮ์เราจะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของเราเอง ไม่สามารถอ้างได้ว่า "เราเพียงทำตามผู้อื่นเท่านั้น"
5. ความรักและความห่วงใยต่อพี่น้อง: บทเรียนนี้ทำให้เราเห็นว่า การชี้ทางดีแก่ผู้อื่นนั้นเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง เพราะนอกจากจะได้บุญจากการชี้ทางดีแล้ว ยังเป็นการช่วยให้พี่น้องของเรารอดพ้นจากการหลงผิดอีกด้วย ซึ่งสอดคล้องกับคำสอนของท่านนบีที่ว่า ผู้ใดชี้ทางดีแก่ผู้อื่น ย่อมได้รับผลบุญเท่ากับผู้ปฏิบัติตาม โดยไม่ลดหย่อนจากผลบุญของอีกฝ่ายแต่อย่างใด