ซูเราะฮฺ อัน-นัฮล์ — อายะฮฺ 24

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• أَسَاطِيرُ: พหูพจน์ของคำว่า أُسْطُورَة หมายถึง นิทานเรื่องเล่าที่ไม่มีหลักฐานจริง หรือเรื่องเท็จที่ถูกแต่งขึ้น
• الْأَوَّلِينَ: หมายถึงชนรุ่นก่อน ๆ ในอดีต

การตีความหมายของโองการ:

เมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาชาวมักกะฮ์ถูกถามว่า “พระเจ้าของพวกท่านได้ประทานสิ่งใดลงมา?” พวกเขาก็ตอบด้วยความเยาะเย้ยถากถางและปฏิเสธว่า “สิ่งที่มุฮัมมัดนำมานั้นมิได้เป็นอะไรอื่น นอกเหนือจากนิทานเรื่องเล่าของชนรุ่นก่อน ๆ ที่ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาเท่านั้น” พวกเขาปฏิเสธว่า อัลกุรอานมิได้มาจากอัลลอฮ์ แต่เป็นเพียงคำพูดที่มุฮัมมัดแต่งขึ้นเอง โดยอ้างว่าเป็นเรื่องเล่าของคนโบราณและความเท็จของพวกเขา

แท้จริงแล้ว คำตอบของพวกเขานี้มิได้เกิดจากความเชื่อมั่นหรือหลักฐานใด ๆ แต่เป็นการกล่าวเท็จและดื้อรั้น เพราะพวกเขารู้ดีว่าอัลกุรอานเป็นสัจธรรม แต่พวกเขาก็ยังปฏิเสธด้วยความเย่อหยิ่งและการเยาะเย้ย

บทเรียนที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การเยาะเย้ยถากถางต่อความจริงเป็นลักษณะของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในทุกยุคทุกสมัย พวกเขามักจะไม่นำหลักฐานมาหักล้าง แต่ใช้วิธีการเยาะเย้ยและดูถูกแทน
2. การตอบโต้ด้วยความเท็จและการบิดเบือนเป็นวิธีการของคนที่ไม่มีหลักฐานยืนยันความเชื่อของตน
3. บทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับเรา คือการเป็นผู้ที่แสวงหาความจริงด้วยดวงใจที่เปิดกว้าง ไม่ด่วนปฏิเสธสิ่งที่เราไม่รู้หรือไม่เข้าใจ
4. อัลกุรอานคือพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ทรงปกป้องรักษาไว้จากความเท็จทั้งหลาย แม้ศัตรูของอิสลามจะพยายามบิดเบือนและดูหมิ่นเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้อัลกุรอานสูญเสียความยิ่งใหญ่และความจริงได้
5. การที่เราศึกษาอัลกุรอานและเข้าใจความหมายของมัน ถือเป็นการตอบโต้ความเท็จเหล่านั้นด้วยความรู้และความเข้าใจที่ถูกต้อง ซึ่งเป็นหนทางที่ดีที่สุดในการปกป้องศาสนาของเรา