سوره نحل — آیه 34

معانی کلمات:

• سَیِّئات: بدیها، کیفر و عاقبت بدِ اعمال.
• حاقَ: احاطه کرد، فرو گرفت و به طور کامل فرا گرفت (این واژه تنها برای شر و عذاب به کار میرود).
• یستهزئون: مسخره میکردند، استهزا مینمودند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه کافران و منکران حق، پیامبران الهی را تکذیب کردند و آیات خدا را به سخره گرفتند، عاقبتِ شوم اعمالشان دامنگیرشان شد. یعنی کیفر و مجازاتِ کردارهای زشت و گناهانی که مرتکب شده بودند، به آنان رسید و عذابی که در دنیا به آن مسخره میکردند و آن را شوخی و افسانه میپنداشتند، از هر سو آنان را احاطه کرد و راه گریزی برایشان باقی نماند. این عذاب، نتیجهی طبیعی استهزای آنان به وعدههای الهی و تکذیب پیامبران بود؛ چنانکه هیچ چیز نتوانست آنان را از این عذاب رهایی بخشد.

فواید و پیامهای آیه:

• هیچ عملِ بدی بدون عاقبت نمیماند و کیفر اعمال، دیر یا زود به انسان میرسد؛ پس باید در کردار خود نیکاندیش باشیم.
• استهزا و مسخره کردن دین و وعدههای الهی، از بزرگترین گناهانی است که انسان را به هلاکت میرساند و عذاب را حتمی میسازد.
• سنت الهی بر این است که مجازاتِ تمسخرکنندگان، در همین دنیا نیز نمایان شود تا عبرتی برای دیگران باشد.
• این آیه هشداری است برای مؤمنان که هرگز به آیات خدا و وعدههای او بیاعتنا نباشند و از سرنوشت پیشینیان عبرت بگیرند.