سورت اسراء — آیت 29

د معنايي کلمې:

• مَغْلُولَةً: تړل شوې، په زنځير پورې تړل شوې
• عُنُقِ: غاړه
• تَبْسُطْهَا: پراخول، خلاصول
• مَلُومًا: ملامت شوی، د خلکو د ملامتۍ ځای
• مَحْسُورًا: ستړی شوی، له لاسه وتلی، بې وسه

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د مسلمان د مال او شتمنۍ د لګولو په اړه اعتدال او منځنۍ لار ښیي. لکه څنګه چې یو سړی خپله لاس خپلې غاړې ته تړلی وي او هېڅ شی نه شي ورکولای، هماغه شان مسلمان ته ویل کیږي چې خپل لاس د انفاق او خیرات څخه په بشپړه توګه مه بندوه، چې خپل ځان، خپلې کورنۍ او اړمنو ته تنګي راولې. خو په هماغه وخت کې دا هم مه کوه چې خپل لاس دومره پراخ کړې چې ټول مال په یو ځل خپور کړې او ځان بې وسه او ستړی کړې.

که چېرې سړی له دې منځنۍ لارې څخه انحراف وکړي، نو دوه حالتونه رامنځته کیږي: که بخل وکړي، نو د خلکو له خوا به ملامت شي؛ او که اسراف وکړي، نو مال به یې له لاسه ولاړ شي او په پایله کې به پښېمانه او محتاج شي. دا آیت د رسول الله صلی الله علیه وسلم په هکله نازل شوی، چې کله یې خپل قمیص یو چا ته ورکړ او د لمانځه لپاره یې بل کالي نه درلودل، نو الله تعالی دا لارښوونه ورکړه چې په انفاق کې اعتدال وساتل شي.

فواید:

• اسلام د مسلمان له دین او دنیا دواړو سره مینه لري او غواړي چې مسلمان په خپل ژوند کې متوازن وي، نه بخل وکړي او نه اسراف.
• دا آیت موږ ته ښیي چې اسلام د مال ساتنې ته ډېر اهمیت ورکوي، ځکه مال د ژوند د دوام لپاره اړین دی.
• د اعتدال دا لارښوونه نه یوازې په مال کې، بلکې په ټولو چارو کې د مسلمان لپاره لارښود ده، چې له افراط او تفریط څخه ځان وساتي.
• دا چې الله تعالی د خپل رسول لپاره دا لارښوونه کړې، دا موږ ته ښیي چې حتی په نیکیو کې هم اعتدال ته اړتیا ده، ترڅو انسان وکولای شي چې اوږدمهاله په نیکیو دوام وکړي.