Сураи Аль-Исра Оят 29 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : На дасти худ аз рӯи хиссат (хасисӣ) ба гардан бубанд…

Аль-Исра · 29/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا ۝٢٩

🔤 Transliteration

Wa laa taj`al yadaka maghloolatan il `unuqika wa laa tabsut haa kullal basti fataq`uda maloomam mahsooraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

На дасти худ аз рӯи хиссат (хасисӣ) ба гардан бубанд ва на ба саховат якбора бикушой, ки дар ҳар ду ҳол маломатзадаву ҳасратхӯрда бинишинӣ.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

«مَغْلُولَةً» — басташуда, яъне дасти ба гардан басташуда, ки кинoя аз худдорӣ ва бухл аст.
«تَبْسُطْهَا» — онро кушодан, яъне дастро пурра кушодан, ки кинoя аз исроф ва зиёдатӣ дар сарф аст.
«مَلُومًا» — маломатшуда, яъне касе ки мардум ӯро маломат мекунанд.
«مَحْسُورًا» — бечора ва тангдаст, яъне касе ки молаш тамом шуда, чизе барои сарф надорад.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят бандагони худро аз ду роҳи ифрот ва тафрит огоҳ мекунад. Ӯ мефармояд, ки дасти худро ба гардан баста накун, яъне дар сарф кардан барои худ, аҳли оила ва ниёзмандон бухл накун ва тангӣ накун. Ҳамчунин дастро пурра накушo ва исроф накун, яъне зиёда аз андозаи тавонат сарф накун. Зеро агар бухл кунӣ, мардум туро ба хасосат маломат мекунанд ва агар исроф кунӣ, молат тамом шуда, бечора ва тангдаст мемонӣ ва боз ҳам маломат мешавад. Ин оят роҳи миёнаравӣ ва эътидолро дар сарфи мол таълим медиҳад ва мусулмонро аз ҳар ду ҳадди афрот ва тафрит нигоҳ медорад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят мусулмонро ба эътидол ва миёнаравӣ дар ҳамаи корҳо, бахусус дар сарфи мол, даъват мекунад.
Нишон медиҳад, ки ислом дини мувозинат аст ва на бухлро тасдиқ мекунад ва на исрофро.
Мусулмонро тарбия мекунад, ки ба ниёзҳои худ ва оилааш диққат диҳад ва ҳам ба ниёзмандон кӯмак кунад.
Ин оят ҳикмати иқтисодии бузург дорад, ки дар ҳаёти ҳаррӯза ба кор меояд ва ба хушбахтӣ ва оромии ҷомеа мебарад.
Мусулмонро аз пайомадҳои бади бухл ва исроф огоҳ мекунад, то ки дар зиндагӣ пушаймон нашавад.

📜 Оят 27-31 — Сураи Аль-Исра

27إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

Исрофкорон бо шайтонҳо бародаранд ва шайтон нисбат ба Парвардигораш ношукр буд,

28وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ مِّن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُورًا

Ва агар ба интизори кушоише, ки аз ҷониби Парвардигорат умед медорӣ, ва аз онҳо рӯйгардонӣ мекунӣ, пас бо онҳо ба нармӣ сухан бигӯй.

29وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا

30إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا

Парвардигори ту дар ризқи ҳар кас, ки бихоҳад, кушоиш медиҳад ё танг мегирад, зеро Ӯ ба бандагонаш огоҳу биност!

31وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ ۚ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا

Фарзандони худро аз бими дарвешӣ макушед. Мо ҳам шуморо рӯзӣ медиҳем ва ҳам онҳоро Куштанатон хатои бузургест.

← Оят 28 📖 Аль-Исра Оят 30 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

29Оят

Тарҷума — Аль-Исра 29

Сураи Аль-Исра Оят 29 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : На дасти худ аз рӯи хиссат (хасисӣ) ба гардан бубанд…

Сураи Оят 29/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 27–31. Ба Тоҷикӣ: Русский.