Аль-Исра сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ — мойныңа байланған қол; яғни тыйылып, ештеңе бермейтін сараңдық.
• تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ — қолды шектен тыс созу; яғни шамадан тыс жомарттық, ысырапшылдық.
• مَلُومًا — мінелетін, айыпталатын.
• مَحْسُورًا — қажыған, сарқылған, қолынан ештеңе келмейтін күйге түскен.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят адамды екі шектен шығушылықтан сақтандырады: біріншісі — сараңдық, екіншісі — ысырапшылдық. Алла Тағала адамға қолын мойнына байлап, ешкімге ештеңе бермейтін сараң болмауды бұйырады. Сондай-ақ қолын шектен тыс созып, барлық дүниесін шашып, өзі мен отбасын қиындыққа қалдыратын ысырапшыл да болмауды ескертеді. Егер адам сараңдық танытса, айналасындағылар оны жазғырады, ал ысырапқа салынса, қолы босап, кейін өкінішке қалады. Яғни аят адамды орташа, теңгерімді жол ұстауға шақырады: қолда барынша жұмсау, бірақ шамадан аспау. Бұл — отбасы мен қоғам алдындағы жауапкершілікті дұрыс ұстанудың көрсеткіші. Аяттың түсу себебі ретінде Пайғамбарымыздың (с.а.с.) бірде киімін киіп шығатын басқа киімі қалмайынша садақа бергені айтылады; сонда Алла оған шамадан тыс берудің де дұрыс еместігін білдірді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам — теңгерім діні; ол сараңдықты да, ысырапшылдықты да құптамайды.
• Малыңды жұмсауда орташа жол ұстау — отбасың мен өзіңнің құқығыңды сақтаудың кепілі.
• Жомарттық — жақсы қасиет, бірақ ол ақылмен, шамаға қарай жасалуы керек.
• Сараңдық адамды айыптауға, ысырапшылдық өкінішке әкеледі.
• Құран адамды тек ақыретке ғана емес, дүниедегі дұрыс өмірге де бағыттайды.
• Бұл аят мұсылманды қоғам алдында жауапты, парасатты болуға тәрбиелейді.