සූරා අල්-ඉස්රා — ආයාත් 29

වචන අර්ථ:

• مَغْلُولَةً – ගෙලට තද කරන ලද (දාමයකින් බැඳ දැමූ) අතක් මෙන් තදින් වසාගත්.
• مَلُومًا – නින්දා කරනු ලබන, චෝදනා ලබන තැනැත්තා.
• مَحْسُورًا – වස්තුව අහිමි වී නිරායාසයෙන් පසුතැවිලි වන, ක්රියා කිරීමට නොහැකි වූ තැනැත්තා.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා තම ගැත්තන්ට මධ්‍යස්ථ මාර්ගය අනුගමනය කරන ලෙස උපදෙස් දෙයි. එනම්, ධනය වියදම් කිරීමේදී අතිශයෝක්තියට නොයා යුතු අතර, ඉතා මසුරුකමින් ද කටයුතු නොකළ යුතුය. තම අත ගෙලට බැඳ දැමූවාක් මෙන් කිසිසේත්ම වියදම් නොකිරීම හෙවත් අතිශය මසුරුකම ද, අත දිගු කොට සියල්ල වියදම් කර දැමීම හෙවත් අතිශය සුලුබව ද යන දෙකම වැරදි මාර්ගයන්ය. එක් අන්තයකට යාමෙන් තමාට සහ තම පවුලට අගෞරවයක් හා දුක් ගැහැටයක් සිදු වේ. අනෙක් අන්තයට යාමෙන් සියලු වස්තුව නැති වී යන අතර, මිනිසුන්ගේ නින්දාවට හා පරිභවයට ලක් වී, පසුතැවිල්ලෙන් හා අසරණ භාවයෙන් පෙළෙන තත්ත්වයට පත් වේ. එබැවින් මධ්‍යස්ථ මාර්ගය අනුගමනය කළ යුතුය. අවශ්‍යතා අනුව වියදම් කළ යුතු අතර, අනාගතය සඳහා ද ඉතිරි කර තැබිය යුතුය. මෙම උපදෙස මුහම්මද් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට ලබා දුන් අතර, උන්වහන්සේ තම ගැත්තන්ට අනුගමනය කිරීමට ආදර්ශයක් විය.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

• ධනය වියදම් කිරීමේදී මධ්‍යස්ථභාවය ඉස්ලාමයේ ඉතා වැදගත් ගුණාංගයකි. එය මසුරුකමෙන් හා නාස්තියෙන් ආරක්ෂා වීමට මාර්ගයයි.
• මෙම ආයාතය තුළින් ඉස්ලාමය ධනය කෙරෙහි පවත්වන සමබර දෘෂ්ටිය පැහැදිලි වේ. ධනය අල්ලාහ්ගේ දායාදයක් වන අතර, එය තමාට, පවුලට සහ සමාජයට ප්‍රයෝජනවත් ලෙස යොදා ගත යුතුය.
• අතිශය මසුරුකම මිනිසාව සමාජයෙන් හුදකලා කරන අතර, අතිශය නාස්තිය මිනිසාව අසරණ භාවයට පත් කරයි. දෙකම අල්ලාහ්ට අප්‍රිය ක්‍රියාවන්ය.
• සැබෑ මුස්ලිම්වරයෙකු තම ධනය අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ වියදම් කරන අතරම, තමාගේ සහ තම පවුලේ අයිතිවාසිකම් ද ආරක්ෂා කරයි. මෙය ඉස්ලාමයේ පරිපූර්ණ ආර්ථික දර්ශනයයි.