Wa izaaa an`amnaa `alal insaani a`rada wa na-aa bijaani bihee wa izaa massahush sharru kaana ya`oosaa
📖 Salin (Sa Filipino)
📖 Sa Filipino
At nang Aming ipagkaloob ang Aming biyaya sa tao (ang hindi sumasampalataya), siya ay tumalikod at naging palalo, na higit na naging malayo sa tamang landas. At kung ang kasamaan ay sumaling sa kanya, siya ay nasa malaking pagkasiphayo (kawalan ng pag-asa)
🌐 Additional reference in Melayu
🌐 Melayu
Dan apabila Kami kurniakan nikmat kepada manusia, berpalinglah ia serta menjauhkan diri (dari bersyukur); dan apabila ia merasai kesusahan, jadilah ia berputus asa.
أَعْرَضَ – tumalikod at lumayo sa pagsunod at pagpapakumbaba sa Allah.
وَنَأَى بِجَانِبِهِ – lumayo ang kanyang sarili dahil sa pagmamalaki at pagmamataas, na para bang siya ay may kakayahan at hindi nangangailangan ng Allah.
الشَّرُّ – kahirapan, sakit, o anumang pagsubok at kapighatian.
يَئُوسًا – labis na kawalan ng pag-asa sa awa ng Allah.
Interpretasyon ng Talata:
Kapag nagkaloob Kami sa tao ng biyaya tulad ng kayamanan, kalusugan, at iba pang mga pagpapala, siya ay tumatalikod sa pagsamba at pagsunod sa Allah, at lumalayo nang may pagmamalaki—na para bang siya ay sapat na sa kanyang sarili at hindi nangangailangan ng kanyang Panginoon. Subalit kapag siya ay dinatnan ng pagsubok tulad ng kahirapan, sakit, o anumang kapighatian, siya ay nawawalan ng pag-asa sa awa ng Allah, dahil sa kanyang kawalan ng tiwala sa kabutihan ng kanyang Panginoon. Ang kalagayang ito ay likas sa tao maliban sa mga pinangalagaan ng Allah—ang mga mananampalataya na nananatiling matatag at nagpapasalamat sa oras ng ginhawa, at nagtitiis at umaasa sa awa ng Allah sa oras ng pagsubok.
Mga Aral na Mapupulot:
Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng balanse—ang pagiging mapagpasalamat sa Allah sa oras ng ginhawa, at ang pagiging matiyaga at puno ng pag-asa sa Kanyang awa sa oras ng pagsubok.
Ang pagmamalaki at pagtatalikod sa Allah kapag tayo ay may biyaya ay isang malaking kapintasan; ang lahat ng biyaya ay mula sa Allah at dapat gamitin sa pagsunod sa Kanya.
Ang kawalan ng pag-asa sa awa ng Allah ay isang malaking kasalanan, sapagkat ang awa ng Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay; walang sinuman ang dapat mawalan ng pag-asa sa Kanyang habag.
Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging matatag sa lahat ng kalagayan—hindi tayo nagmamalaki kapag tayo ay mayaman, at hindi tayo nawawalan ng pag-asa kapag tayo ay naghihirap, sapagkat ang lahat ay pagsubok mula sa Allah.
At nang Aming ipagkaloob ang Aming biyaya sa tao (ang hindi sumasampalataya), siya ay tumalikod at naging palalo, na higit na naging malayo sa tamang landas. At kung ang kasamaan ay sumaling sa kanya, siya ay nasa malaking pagkasiphayo (kawalan ng pag-asa)
At ipagbadya: “Ang Katotohanan (alalaong baga, ang Kaisahan ni Allah at ang Islam, o ang Qur’an, o ang Jihad laban sa mga mapagsamba sa diyus-diyosan) ay dumatal na at ang Batil (Kabulaanan, alalaong baga, si Satanas o ang pagsamba sa mga diyus-diyosan, atbp.) ay napawi na. Katotohanan, ang Batil ay lagi nang maglalaho!”
At ipinanaog Namin mula sa Qur’an yaong mga bagay na nagpapagaling at isang habag sa mga sumasampalataya (sa Kaisahan ni Allah, at sa Islam, na nagsasagawa nito), at ito ay nagpapadagdag sa Zalimun (mga mapagsamba sa diyus-diyosan at mapaggawa ng mga kamalian, buktot, tampalasan) sa wala maliban sa pagkatalo
At nang Aming ipagkaloob ang Aming biyaya sa tao (ang hindi sumasampalataya), siya ay tumalikod at naging palalo, na higit na naging malayo sa tamang landas. At kung ang kasamaan ay sumaling sa kanya, siya ay nasa malaking pagkasiphayo (kawalan ng pag-asa)
Ipagbadya (o Muhammad sa sangkatauhan): “Ang bawat isa ay gumagawa ng ayon sa Shakilatihi (alalaong baga, ang kanyang paraan o kanyang pananampalataya o kanyang mga layunin, atbp.), at ang inyong Panginoon ang ganap na nakakabatid sa kanya na nasa tumpak na Landas (pananampalataya, atbp.).”
At sila ay nagtatanong sa iyo (o Muhamamad) tungkol sa ruh (ang Espiritu o kaluluwa); iyong ipagbadya: “Ang ruh (ang Espiritu o kaluluwa); ang kaalaman dito ay nasa aking Panginoon. At sa karunungan, kayo (ang sangkatauhan) ay pinagkalooban lamang ng kaunti.”
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.