Sura Al-Isra — Aya 83

Maana za Maneno:

• أَعْرَضَ: Aligeuka na kuacha kumtii Mwenyezi Mungu.
• وَنَأَى بِجَانِبِهِ: Akajitenga na kujivuna, akajionyesha kuwa hana haja.
• الشَّرُّ: Shida, umaskini, maradhi, au majanga mengine.
• يَئُوسًا: Mtu mwenye kukata tamaa kabisa na kukosa matumaini ya rehema ya Mwenyezi Mungu.

Tafsiri ya Aya:

Anapomneemesha Mwenyezi Mungu mwanadamu kwa neema zake kama vile afya, utajiri, au kumwondolea shida, basi yeye huyo mwanadamu hugeuka na kujitenga na kumtii Mwenyezi Mungu, akajivuna na kujiona kuwa hahitaji Mola wake, kana kwamba yeye ndiye mwenye uwezo wa kujitosheleza. Lakini anapopata shida kama umaskini, maradhi, au majanga mengine, basi hukata tamaa kabisa na rehema ya Mwenyezi Mungu, na hupoteza matumaini ya kufarijiwa, kwa sababu hana imani thabiti kwa Mola wake. Hii ni hali ya mwanadamu anayeepuka kumtii Mwenyezi Mungu, isipokuwa yule ambaye Mwenyezi Mungu amemlinda na kumuweka sawa katika hali zote mbili: za neema na za shida.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Aya hii inatuonya dhidi ya hali mbili za mwanadamu: kujivuna wakati wa neema na kukata tamaa wakati wa shida, na inatualika kuwa na usawaziko katika nyakati zote.
2. Inatufundisha kuwa neema za Mwenyezi Mungu zinapaswa kumfanya mja awe mwenye kushukuru na kumtii Mola wake, si kumgeukia kwa kiburi.
3. Inatukumbusha kwamba kukata tamaa na kukosa matumaini ya rehema ya Mwenyezi Mungu ni dhambi kubwa, kwani Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa rehema na huruma.
4. Aya inatuhamasisha kuwa na imani thabiti kwa Mwenyezi Mungu katika hali zote, tukijua kwamba baada ya shida kunakuja afueni, na kwamba Mwenyezi Mungu hawaachi waja wake waja wake wenye kumwamini.
5. Inatufundisha kuwa mja mwaminifu anapaswa kuwa shukrani wakati wa raha na mvumilivu wakati wa shida, kwani hivyo ndivyo alivyokuwa nao Mitume na waja wema wa Mwenyezi Mungu.