Sura Al-Isra — Werset 97

Znaczenie słów:

• يَهْدِ – prowadzi ku prawdzie, udziela wskazówek.
• يُضْلِلْ – sprowadza z drogi, pozostawia w błędzie.
• أَوْلِيَاءَ – opiekunów, pomocników, obrońców.
• نَحْشُرُهُمْ – zgromadzimy ich, zbierzemy (w Dniu Sądu).
• عَلَى وُجُوهِهِمْ – na twarzach (wleczonych po ziemi).
• عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا – niewidomych, niemych i głuchych.
• خَبَتْ – przygasła, osłabła (w ogniu).
• سَعِيرًا – płomień, ogień wzmagający się, rozpalony.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ten, kogo Bóg prowadzi ku prawdzie i wspiera w dobrym, ten jest naprawdę dobrze prowadzony i osiągnie szczęście w obu światach. Natomiast ten, kogo Bóg pozostawi w błędzie – z powodu jego uporu i odwracania się od znaków – dla niego nie znajdziesz, o Proroku, żadnych opiekunów ani pomocników poza Bogiem, którzy mogliby go wyprowadzić z błędu, przynieść mu korzyść lub oddalić od niego szkodę. Tacy ludzie zostaną zgromadzeni w Dniu Zmartwychwstania w najgorszej postaci: będą wleczeni na swoich twarzach, niewidomi – nie widząc tego, co mogłoby uradować ich oczy, niemi – nie mogąc wypowiedzieć żadnej obrony ani argumentu, i głusi – nie słysząc niczego, co przyniosłoby im pociechę. Ich ostatecznym miejscem schronienia będzie Piekło – ogień, który nie gaśnie. Ilekroć jego płomień przygaśnie i osłabnie, Bóg zwiększa dla nich ogień i podsyca go, tak że cierpienie nigdy nie ustaje, a kara trwa wiecznie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Całkowita zależność od Boga – prawdziwe prowadzenie pochodzi wyłącznie od Allaha, dlatego wierny powinien nieustannie prosić Go o stałość na drodze prawdy i pokorę w sercu.
2. Ostrzeżenie przed uporem – człowiek, który świadomie odrzuca prawdę i trwa w błędzie, nie ma żadnego ratunku poza łaską Boga; nikt nie może go uratować, jeśli Bóg go pozostawi.
3. Sprawiedliwość Boga w Dniu Sądu – kara w zaświatach jest doskonałym odzwierciedleniem ziemskich czynów: ci, którzy zamykali oczy na znaki Boga, nie słuchali wezwań proroków i nie mówili prawdy, zostaną pozbawieni tych zmysłów w najgorszy możliwy sposób.
4. Pobudzenie do refleksji – werset ten zachęca człowieka do korzystania ze swoich zmysłów i rozumu już teraz, zanim nadejdzie dzień, w którym będą one bezużyteczne. To wezwanie do wdzięczności za dar wzroku, słuchu i mowy – aby używać ich w tym, co podoba się Bogu.
5. Nadzieja dla wierzących – skoro Bóg prowadzi kogo chce swoją łaską, to każdy, kto szczerze szuka prawdy, może liczyć na Jego wsparcie i światło w sercu. To zachęta do modlitwy o dobre prowadzenie i do trwania w posłuszeństwie.