ซูเราะฮฺ อัล-อิสรออ์ — อายะฮฺ 97

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• يَهْدِ หมายถึง ชี้ทางนำทางที่ถูกต้อง
• يُضْلِلْ หมายถึง ปล่อยให้หลงทาง ละทิ้งไม่ชี้ทาง
• نَحْشُرُهُمْ หมายถึง รวมรวมพวกเขาให้มาชุมนุมกัน
• عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ หมายถึง ถูกลากบนใบหน้าของพวกเขา
• عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا หมายถึง ตาบอด เป็นใบ้ และหนวกหู
• خَبَتْ หมายถึง ไฟสงบลง มอดลง
• سَعِيرًا หมายถึง เปลวไฟที่ลุกโชนอย่างรุนแรง

การตีความหมายของอายะฮ์:

ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงชี้ทางนำให้ เขาผู้นั้นก็คือผู้ที่ได้รับแนวทางที่ถูกต้องอย่างแท้จริง และผู้ใดที่พระองค์ทรงปล่อยให้หลงทาง ก็จะไม่มีผู้ใดสามารถชี้ทางนำให้เขาได้เลย ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เพราะไม่มีผู้ปกครองหรือผู้อุปถัมภ์ใดที่นอกเหนือจากพระองค์จะสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้

ส่วนในวันกิยามะฮ์ พวกที่หลงทางเหล่านี้จะถูกรวบรวมให้มาชุมนุมกันโดยถูกลากบนใบหน้าของพวกเขา สภาพของพวกเขานั้นตาบอดมองไม่เห็น เป็นใบ้พูดไม่ได้ และหนวกหูไม่ได้ยิน ซึ่งเป็นการลงโทษที่สอดคล้องกับการที่พวกเขาเคยเมินเฉยต่อความจริงในโลกดุนยา ที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัม ทุกครั้งที่เปลวไฟของมันเริ่มสงบลง อัลลอฮ์ก็จะทรงเพิ่มความลุกโชนและความร้อนแรงให้แก่พวกเขามากยิ่งขึ้น เพื่อให้การลงโทษนั้นคงอยู่ตลอดไปไม่สิ้นสุด

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การได้รับทางนำหรือการหลงทางนั้นขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ดังนั้นเราควรวิงวอนขอพระองค์ให้ทรงชี้ทางนำแก่เราอยู่เสมอ เพราะไม่มีผู้ใดสามารถชี้ทางนำเราได้นอกจากพระองค์
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ศรัทธานั้นยิ่งใหญ่เพียงใด เมื่อพระองค์ทรงชี้ทางนำให้เรา พระองค์ก็ทรงดูแลเราและไม่ทรงทอดทิ้งเรา
3. การลงโทษในวันปรโลกนั้นสอดคล้องกับการกระทำในโลกดุนยา ผู้ที่ปิดหูปิดตาไม่ยอมรับความจริงในโลกนี้ จะถูกลงโทษด้วยการทำให้ตาบอด เป็นใบ้ และหนวกหูในโลกหน้า
4. การลงโทษของอัลลอฮ์นั้นยุติธรรมและรุนแรงสำหรับผู้ที่ปฏิเสธ ดังนั้นเราควรตักเตือนตนเองและผู้อื่นให้กลับมาสู่หนทางที่ถูกต้องก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
5. อัลกุรอานเตือนเราให้ตระหนักถึงความสำคัญของการใช้ดวงตา หู และลิ้นของเราในทางที่ถูกต้อง เพราะอวัยวะเหล่านี้จะเป็นพยานแก่เราในวันกิยามะฮ์