Сураи Аль-Исра Оят 97 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар киро Худо ҳидоят кунад, хидоятшуда аст. Ва ҳар…

Аль-Исра · 97/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِهِ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا ۖ مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا ۝٩٧

🔤 Transliteration

Wa mai yahdil laahu fahuwal muhtad; wa mai yudlil falan tajida lahum awliyaaa`a min doonih; wa nahshuruhum Yawmal Qiyaamati `alaa wujoohihim umyanw wa bukmanw wa summaa; maa waahum Jahannamu kullamaa khabat zidnaahum sa`eeraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳар киро Худо ҳидоят кунад, хидоятшуда аст. Ва ҳар киро гумроҳ созад, ғайри Худо барои Ӯ сарпарасте наёбӣ ва дар рӯзи қиёмат, дар ҳоле ки чеҳраҳояшон рӯ ба замин аст, кӯру гунгу кар зинда ва ҷамъашон мекунем ва ҷаҳаннам ҷойгохи онҳост, ки ҳар чӣ шӯълаи он фурӯ нишинад, бештараш меафрӯзем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «يَهْدِ»: ҳидоят мекунад, ба роҳи рост раҳнамоӣ мекунад.

— «الْمُهْتَدِ»: ҳидоятёфта, касе ки роҳи ҳақро ёфтааст.

— «يُضْلِلْ»: гумроҳ мекунад, аз роҳи рост дур месозад.

— «أَوْلِيَاءَ»: ёрон, ҳомиён, дӯстон.

— «نَحْشُرُهُمْ»: онҳоро ҷамъ меоварем, гирд меорем.

— «عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ»: бар рӯйҳояшон, яъне кашола карда шуда бар рӯй кашида мешаванд.

— «عُمْيًا»: кӯрон, биноён.

— «بُكْمًا»: гунгҳо, лолҳо.

— «صُمًّا»: карҳо, шунавоён.

— «مَأْوَاهُمْ»: ҷои паноҳ ва оромишгоҳи онҳо.

— «خَبَتْ»: фурӯ нишаст, хомӯш шуд, заъиф гардид.

— «سَعِيرًا»: оташи афрӯхта, шуълаи сӯзон.

Тафсири оят:

Ҳар касро Худованд ба роҳи ҳақ ҳидоят кунад, пас ӯ воқеан ҳидоятёфта аст ва ба саодат мерасад. Ва ҳар касро Худованд ба ҳоли худ тарк кунад ва аз ҳидоят маҳрум созад, пас эй Паёмбар, барои онҳо ҳеҷ ёру ҳомие ғайр аз Худованд нахоҳӣ ёфт, ки онҳоро ба роҳи рост раҳнамоӣ кунад ё аз зарар нигаҳ дорад ва фоида расонад.

Худованд ин гумроҳонро дар рӯзи қиёмат бар рӯйҳояшон гирд меоварад, дар ҳоле ки кӯр, гунг ва кар хоҳанд буд: на мебинанд, на сухан мегӯянд ва на мешунаванд. Ҷои паноҳ ва оромишгоҳи онҳо дузах аст. Ҳар боре ки шуълаи оташи он фурӯ нишинад ва заъиф гардад, Мо оташи афрӯхтаи онҳоро афзун мекунем, то азоби онҳо ҳеҷ гоҳ сабук нашавад ва давом дошта бошад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳидоят танҳо аз ҷониби Худованд аст ва банда бояд ҳамеша аз Ӯ ҳидоят пурсад.

— Ҳар кас ба ҳидояти Худованд таваккул кунад, ба роҳи рост мерасад ва дар дунёву охират комёб мешавад.

— Ин оят оқибати гумроҳиро ҳушдор медиҳад, то инсон аз ғурур ва худписандӣ дурӣ ҷӯяд.

— Худованд одил аст ва касеро бе ҳуҷҷат азоб намекунад; гумроҳӣ натиҷаи худи инсон аст.

— Ин оят моро ба тавба ва бозгашт ба сӯи Худованд тарғиб мекунад, зеро раҳмати Ӯ васеъ аст.

— Ёдовар мешавад, ки ҳаёти охират ҳақ аст ва ҳисобу китоби он ҳатмист, пас бояд барои он омода шавем.

— Ин оят моро ба сӯи имон ва амали солеҳ ҳидоят мекунад, то аз ҷумлаи ҳидоятёфтагон бошем ва аз азоби дузах наҷот ёбем.

📜 Оят 95-99 — Сураи Аль-Исра

95قُل لَّوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَّسُولًا

Бигӯ: «Агар дар рӯи замин фариштагон ба оромӣ роҳ мерафтанд, барояшон ба паёмбарӣ фариштае аз осмон нозил мекардем».

96قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا

Бигӯ; «Худо миёни ману шумо шоҳидиро кофист, зеро Ӯ ба бандагонаш огоҳу биност!»

97وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِهِ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا ۖ مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا

98ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا وَقَالُوا أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا

Ин ҷазои онҳост, зеро ба оёти Мо имон наёварданд ва гуфтанд: «Оё чун мо устухон шудему хокӣ, моро ба сурати тозае зинда мекунанд?

99۞ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُورًا

Оё намедонанд, ки Худое, ки осмонҳову заминро офаридааст, қодир аст, ки монанди онҳоро биёфаринад ва барояшон муддати умре ниҳода, ки дар он шаке нест? Аммо золимон фақат инкор кунанд.

← Оят 96 📖 Аль-Исра Оят 98 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

97Оят

Тарҷума — Аль-Исра 97

Сураи Аль-Исра Оят 97 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар киро Худо ҳидоят кунад, хидоятшуда аст. Ва ҳар…

Сураи Оят 97/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 95–99. Ба Тоҷикӣ: Русский.