Suurah Al-Kahf — Aayad 7

Macnaha Erayada:

• Ziinad (زِينَةً): Qurux iyo bilic lagu xidho.
• Nabluwahum (لِنَبْلُوَهُمْ): Si aan u imtixaanno oo u tijaabno.
• Aḥsanu camal (أَحْسَنُ عَمَلًا): Kan ugu fiican camalka, taas oo ah inuu yahay camal suubban oo Ilaahay u keli ah oo ku waafaqsan Sunnada Nabiga ﷺ.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaannu ku caddaynay in waxa dhulka korkiisa ku yaal – sida dhulka, geedaha, biyaha, xayawaanka, iyo waxyaabaha kale ee quruxda leh – ay yihiin qurux iyo bilic loo sameeyey dhulka, iyo naxariis dadka oo ay ku faa'iidaystaan. Laakiin ujeeddada ugu weyn ee abuurista quruxdan ma aha inay dadku ku raaxaystaan oo ku caabudaan, ee waa imtixaan iyo tijaabo: si aan u garanno – cilmiga Eebbe waa horay u yaqaan – ruux kastaa inuu yahay kan ugu fiican camalka, isagoo Ilaahay u keli yeelaya cibaadadiisa, raacsan Rasuulka ﷺ, kana fogaanshaha waxa Eebbe xaaraam ka dhigay. Qofkii camalka fiicnaa wuxuu heli doonaa abaalmarin, qofkii xumaa wuxuu heli doonaa ciqaab.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Dhulka iyo waxa ku yaal ma aha hoy joogto ah, ee waa imtixaan lagu tijaabinayo dadka, si loo kala saaro kan fiican iyo kan xun.
2. Quruxda dunidu waa dayn aan joogto ahayn, haddaba qofka caqliga leh waa inuu ku camal falaa waxa Eebbe ka raalli noqonayo, oosan ku dhagmin quruxdaas.
3. Waa in dadku ku dadaalaan inay camalkooda u fiiciyaan – iyagoo u keli yeelaya Eebbe, raacsan Nabiga ﷺ – maxaa yeelay Eebbe uma eego tirada camalka, ee wuxuu eegaa tayadiisa iyo siduu u yahay.
4. Aayaddu waxay ku baraarujinaysaa dadka inay xusuustaan Maalinta Qiyaamaha, oo ay u camal falaan si ay uga fakadaan ciqaabta Eebbe, una rajeeyaan naxariistiisa.