Sura Al-Kahf — Werset 70

Znaczenie słów:

• فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي – jeśli będziesz mi towarzyszył i poszedł za mną.
• فَلَا تَسْأَلْنِي – nie pytaj mnie i nie wypytuj.
• عَن شَيْءٍ – o niczym, co zobaczysz, że czynię, a co będzie dla ciebie niezrozumiałe lub budzące sprzeciw.
• حَتَّى أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا – dopóki sam nie zacznę i nie wyjaśnię ci tego, wspominając o tym i tłumacząc jego przyczynę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Al-Chidr odpowiedział Mojżeszowi (niech pokój będzie z nimi oboma), zgadzając się na jego prośbę o towarzyszenie, ale postawił jasny warunek: jeśli Mojżesz ma iść za nim, to nie wolno mu zadawać żadnych pytań ani wypytywać o czyny, które zobaczy, dopóki Al-Chidr sam nie zacznie mówić i nie wyjaśni mu mądrości i przyczyny tego, co uczynił. Nie chodziło o zakaz pytania w ogóle, lecz o to, by Mojżesz okazał cierpliwość i powstrzymał się od pośpiesznego osądzania, dopóki nie nadejdzie właściwy czas na wyjaśnienie. Był to test cierpliwości i zaufania do wiedzy, którą Bóg obdarzył Al-Chidra – wiedzy ukrytej, której Mojżesz nie posiadał, a która objawiała się stopniowo w czynach, a nie w słowach.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wskazuje na wielką wartość cierpliwości w zdobywaniu wiedzy – uczeń musi powstrzymać się od pośpiechu i zaufać nauczycielowi, dopóki nie zrozumie mądrości tego, czego się uczy.
2. Uczy, że niektóre sprawy Boże są ukryte i nie wszystko, co widzimy, od razu jest dla nas jasne – wymaga to refleksji i zaufania do Boga.
3. Podkreśla, że prawdziwy nauczyciel ma obowiązek wyjaśniać swoje czyny i decyzje, ale w odpowiednim czasie i w sposób, który przynosi korzyść uczniowi.
4. Zachęca do pokory w poszukiwaniu wiedzy – nawet wielki prorok, jakim był Mojżesz, uczył się od kogoś, kogo Bóg obdarzył szczególną wiedzą, co pokazuje, że nikt nie jest samowystarczalny w nauce.
5. Uczy, że dobre wychowanie i przestrzeganie zasad w relacji nauczyciel–uczeń jest kluczem do osiągnięcia mądrości i zrozumienia głębi spraw.