Surja El-Kehf — Ajet 70

Kuptimet e fjalëve:

• “Fela tes’elni”: Mos më pyet mua.
• “An shay’”: Për asnjë gjë që sheh prej meje.
• “Hatta uhdise leke minhu dhikra”: Derisa unë vetë të filloj e të të shpjegoj atë gjë.

Tefsiri i ajetit:

Pasi Musai (paqja qoftë mbi të) i premtoi Hizrit (paqja qoftë mbi të) se do të jetë i durueshëm dhe nuk do ta kundërshtojë, Hizri i vuri një kusht të qartë: Nëse do të më shoqërosh, atëherë mos më pyet për asnjë veprim që unë e bëj dhe që ty të duket i çuditshëm ose i papranueshëm, derisa unë vetë të filloj e të të shpjegoj atë gjë. Pra, ai nuk i lejoi Musait asnjë pyetje të menjëhershme, por i premtoi se do t’ia sqarojë vetë çdo gjë në momentin e duhur, pa pasur nevojë që Musai ta pyesë. Ky ishte kushti i parë dhe kryesor për vazhdimin e udhëtimit të tyre së bashku.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mësimi i durimit dhe i respektit ndaj mësuesit: Nxënësi duhet të dijë se disa gjëra nuk kuptohen menjëherë dhe se duhet pritur momenti i duhur për t’u sqaruar.
2. Urtësia në edukim: Mësuesi i urtë i mëson nxënësit të tij të mos nxitojë me pyetje, por të presë derisa t’i vijë koha e shpjegimit, sepse disa të vërteta zbulohen vetëm në kohën e duhur.
3. Vlera e durimit në rrugën e dijes: Ky ajet na mëson se rruga e dijes dhe e urtësisë kërkon durim të madh dhe se nxënësi duhet t’i besojë mësuesit të tij derisa t’i qartësohet çështja.
4. Respekti ndaj premtimit dhe kushteve: Musai (paqja qoftë mbi të) pranoi kushtin e Hizrit, duke treguar se nxënësi duhet t’i përmbahet kushteve të mësuesit për të përfituar nga dija e tij.