Surat Al-Kahf — Ayat 75

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَلَمْ أَقُل: Apa ora wis dakkandhakake? (pitakon kang ngemu teges nguwuh-uwuh utawa ngélingake)
• لَكَ: marang kowe (ing kene ana tambahan tembung iki minangka wujud teguran)
• لَن تَسْتَطِيعَ: kowe ora bakal bisa / ora bakal kuwat
• صَبْرًا: sabar, yaiku nahan ati lan ora mbantah

2) Tegese ayat iki:

Nabi Khidir banjur ngandika marang Nabi Musa 'alaihissalam, ngélingake lan ngemu rasa nguwuh-uwuh: "Apa ora wis dakkandhakake marang kowe, dhuh Musa, yen kowe iku ora bakal bisa sabar nunggu lan ndeleng apa kang daklakoni?" Ing kene Nabi Khidir nambahake tembung "لَكَ" (marang kowe) minangka wujud teguran marang Nabi Musa, amarga ing kedadeyan kang kapisan Nabi Musa isih bisa dianggep duwe alasan (durung diélingake kanthi cetha), nanging ing kedadeyan iki wis bola-bali diélingake. Tegese, Nabi Musa ora bakal kuwat nahan atine nalika ndeleng tindak-tanduk Nabi Khidir kang katoné nglanggar syariat, nanging sejatine ngemot hikmah kang ora kasumurupan déning Nabi Musa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ngerti watesan kawruh manungsa. Ana prekara kang ora bisa dimangerteni mung nganggo akal lan kawruh kang winates, mula kudu sabar lan pasrah marang kersané Allah.
• Sabar iku kalebu sifat kang utama banget ing Islam. Wong kang ora bisa sabar kerep kepéngin mbantah lan nyalahake prekara kang durung dimangerteni sakabehe.
• Ayat iki uga nuduhake kepriye adabé murid marang guruné, lan kepriye guru ngélingake muridé kanthi cara kang alus nanging tegas.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita diajak supaya luwih percaya marang kawicaksanan Allah ing saben kedadeyan, sanajan katoné ora kepénak utawa ora masuk akal. Iki nuwuhake rasa tentrem lan tresna marang Islam, amarga Islam mulangake sabar, ngerti watesan dhiri, lan tansah ngandel marang kersané Allah kang Maha Wicaksana.