سورت کهف — آیت 76

د کلمو معناګانې:

• بَعْدَهَا: د دې (پوښتنې) نه وروسته.
• فَلَا تُصَاحِبْنِي: نو زما ملګرتيا پرېږده (له ما نه جلا شه).
• مِن لَّدُنِّي: زما له اړخه / زما په حق کې.
• عُذْرًا: عذر (بښنه) ښکاره او بشپړ.

د آيت تفسير:

موسى عليه السلام د خپلې دويمې خطا (د کبته د وژلو په اړه پوښتنه) وروسته، چې پوه شو چې د خضر عليه السلام له امر سره يې مخالفت کړى، بيا يې هم هغه ته وويل: که له دې وروسته بيا له تا نه د کوم شي په اړه پوښتنه وکړم، نو ته زما ملګرتيا پرېږده او له ما نه جلا شه. ته زما په حق کې خپل عذر بشپړ کړى دى؛ ځکه چې تا ما ته مخکې له دې خبره کړې وه چې زه به ستا سره صبر نه شم کولى، او زه په خپله دې ناتوانۍ قايل شوم. دا د موسى عليه السلام له خوا د خپلې خطا اقرار او د خضر عليه السلام د حق پېژندنه وه، چې هغه يې د بې صبري له امله بښونکى وباله.

فايدې:

1. د عذر منل او د خطا اقرار کول د سړي د سترګې نښه ده؛ موسى عليه السلام د خپلې خطا نه ښکاره توبه وکړه او د بل چا عذر يې ومنلو ته چمتو شو.
2. په ملګرتيا او علم زده کړه کې بايد شرايط روښانه وي؛ که چا د بل چا له شرطونو سره صبر ونشو کولى، نو بېلتون دواړو ته ښه دى.
3. د عالم او زده کوونکي ترمنځ بايد احترام او د حدودو پېژندنه وي؛ زده کوونکی بايد د خپل استاد له حکمت نه خبر وي او د هغه پر پرېکړو بې ځايه اعتراض ونه کړي.
4. دا آيت د صبر او استقامت ارزښت ښيي؛ ځکه چې د علم او حکمت د ترلاسه کولو لپاره صبر اړين دى، او بې صبري د لويو نعمتونو له لاسه ورکولو سبب ګرځي.