Kahf surasi — Oyat 8

Kalimalarning ma'nolari:

• Said: yer yuzasi, tekis va silliq yer.
• Juruz: quruq, qaqrab ketgan, hech narsa unmaydigan yer.

Tafsir:

Alloh taolo bu oyatda dunyo hayotining o'tkinchiligini va undagi zeb-ziynatlarning, go'zalliklarning oxir-oqibat yo'q bo'lib ketishini bayon qilmoqda. U zot shunday deydi: "Albatta, Biz yer yuzidagi barcha narsalarni — daraxtlarni, bog'larni, binolarni, boyliklarni va barcha jonzotlarni — oxir-oqibatda tekis, quruq, hech narsa unmaydigan tuproqqa aylantirguvchimiz". Bu dunyo tugagach, yer yuzidagi barcha go'zalliklar yo'q bo'lib ketadi va yer butunlay qaqrab qolgan, o'simliksiz bir sahroga o'xshab qoladi. Bu holat Qiyomat kuni yuz beradi.

Ushbu oyatda Alloh taolo bandalariga dunyo hayotining haqiqiy holatini ko'rsatib, ularni faqat o'tkinchi lazzatlarga berilib ketmaslikka, balki oxirat hayotiga tayyorgarlik ko'rishga chorlamoqda. Yer yuzidagi barcha zeb-ziynatlar, go'zalliklar va boyliklar bir kun kelib yo'q bo'lib ketadi, faqat Allohning O'zi boqiy qoladi.

Foydalar:

• Bu oyatdan olamizning muhim saboq: dunyo hayoti va undagi narsalar o'tkinchidir. Inson bu go'zalliklarga berilib, abadiy qoladigan deb o'ylamasligi kerak.
• Inson dunyodagi ne'matlar va go'zalliklardan foydalanishi joiz, lekin ularga yuragini bog'lab qo'ymasligi, asosiy e'tiborini oxirat hayotini obod qilishga qaratishi lozim.
• Bu oyat insonni kamtarlikka va dunyoga berilmaslikka undaydi. Qachonki inson bu haqiqatni anglasa, u dunyoviy narsalar uchun haddan tashqari qayg'urmaydi va Allohga bo'lgan ibodatini mustahkamlaydi.
• Yer yuzidagi go'zalliklarning yo'q bo'lib ketishi Allohning qudratini ko'rsatadi — U xohlagan narsasini yaratadi va xohlagan paytda yo'q qiladi. Bu esa mo'minning iymonini mustahkamlaydi.