Sura Marjam — Werset 42

Znaczenie słów:

• lā yasmaʿ – nie słyszy (nie dociera do niego żaden dźwięk ani wołanie),
• lā yubṣir – nie widzi (nie dostrzega żadnej rzeczy ani czynu),
• lā yughnī ʿanka shay’an – nie oddala od ciebie żadnego zła ani nie przynosi ci żadnej korzyści.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg Wszechmogący wspomina, że Abraham (pokój z nim) zwrócił się do swojego ojca Azara, który oddawał cześć bożkom, i powiedział: „O mój ojcze! Dlaczego czcisz coś, co nie słyszy twojego wołania, nie widzi twojego oddawania czci i nie jest w stanie oddalić od ciebie żadnej szkody ani zapewnić ci żadnego pożytku? Czcisz rzeczy martwe, które nie mają ani słuchu, ani wzroku, ani żadnej mocy, a mimo to porzucasz Boga, który cię stworzył, który cię żywi i który jest jedynym Władcą twego losu?”.

Abraham (pokój z nim) wypowiedział te słowa z miłością i troską, używając czułego zwrotu „o mój ojcze”, aby zmiękczyć serce ojca i skłonić go do zastanowienia się nad swoim postępowaniem. Wskazał mu w ten sposób, że bożki są bezsilne i nie zasługują na żadną czcią, a prawdziwym Panem, któremu należy oddawać cześć, jest jedynie Bóg – Stwórca wszystkiego.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, jak ważne jest nawoływanie do Boga z mądrością i łagodnością, nawet wobec najbliższych, którzy są w błędzie – Abraham nie obraził ojca, lecz przemówił do niego z szacunkiem i miłością.
2. Pokazuje, że wiara w Boga opiera się na rozumie i logice – Abraham pyta ojca o powód czczenia bożków, które nie słyszą, nie widzą i nie przynoszą żadnej korzyści, co jest oczywistym dowodem ich bezsilności.
3. Przypomina nam, że jedynym godnym czci jest Bóg – wszechsłyszący, wszechwidzący i wszechmocny, który może oddalić od nas zło i obdarzyć nas dobrem.
4. Werset zachęca do cierpliwości w głoszeniu prawdy i niepoddawania się, nawet jeśli najbliżsi odrzucają wezwanie – Abraham nie zniechęcił się, lecz kontynuował swoje nawoływanie z wytrwałością.
5. Uczy nas, że prawdziwa miłość do rodziny przejawia się w trosce o jej dobro duchowe i prowadzeniu jej ku temu, co słuszne, nawet jeśli wymaga to odwagi i szczerości.