Sure Meryem — Ayet 42

Kelime Anlamları:

• Ebet: Babacığım (sevgi ve şefkat ifade eden bir hitap şekli)
• Yüğnî: Fayda vermek, bir zararı defetmek, bir ihtiyacı karşılamak
• Lâ yesme'u: İşitmez (duymaz)
• Lâ yubsiru: Görmez

Tefsir:

Bu ayet-i kerimede, Hz. İbrahim'in (aleyhisselam) babası Âzer'e yaptığı o muhteşem tebliğ ve davet sahnesi bizlere aktarılmaktadır. Hz. İbrahim, babasına karşı son derece yumuşak, sevgi dolu ve saygılı bir üslupla hitap ederek "Babacığım!" demektedir. Bu hitap, İslam'ın tebliğ metodunun en güzel örneklerinden biridir; çünkü hakikati anlatırken bile en güzel sözü seçmek, en nazik üslubu kullanmak esastır.

Hz. İbrahim, babasının putlara tapmasını akıl ve mantık çerçevesinde sorgulamaktadır: "Ey babacığım! Neden işitmeyen, görmeyen ve sana hiçbir faydası dokunmayan varlıklara kulluk ediyorsun?" Bu soru, aslında insanın vicdanına ve aklına yöneltilmiş evrensel bir uyarıdır. Putlar ne duyar, ne görür, ne de kendisine ibadet edenin bir derdine derman olur. Onlar ne bir zararı defedebilir ne de bir fayda sağlayabilirler.

Bu ayet, bizlere tevhid inancının ne kadar mantıklı ve fıtri olduğunu gösterir. İnsan, kendisini yoktan var eden, her an gören, işiten, dualarına icabet eden ve her türlü ihtiyacını karşılayan Yüce Allah'a yönelmelidir. Çünkü O'ndan başka gerçek ilah yoktur. Kul, ancak Allah'a kulluk ettiğinde huzur bulur, ancak O'na sığındığında güvende olur.

Sevgili kardeşim! Bu ayet, aynı zamanda bizlere, en yakınlarımız dahi olsa, hakikati onlara ulaştırmaktan vazgeçmememiz gerektiğini öğretir. Hz. İbrahim, babası putperest olmasına rağmen onu asla terk etmemiş, ona her zaman sevgiyle yaklaşmış ve doğru yolu göstermeye çalışmıştır. Bizler de ailemize, akrabalarımıza ve çevremize karşı bu güzel ahlakla yaklaşmalı, onları Allah'a davet etmekten asla usanmamalıyız. Unutmayalım ki hidayet Allah'tandır; bizim görevimiz sadece güzel bir üslupla tebliğ etmektir.