Марьям сүрәсе — Аять 44

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ – шайтанга итагать итмә, аның әмерен үтәп, сынымнарга табынма.
• عَصِيًّا – бик нык каршы килүче, Аллаһуга буйсынмаучы, тәкәбберлек күрсәтүче.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үз атасына мөрәҗәгать итеп, аны туры юлга өндиләр: "И атам! Син сынымнарга табынып, шайтанга итагать итмә. Чөнки шайтан Аллаһуның рәхмәтеннән ерак төшкән, Ул – Рәхмәннең боерыкларына буйсынмаучы, тәкәбберлек белән каршы килүче. Ул Адәм галәйһиссәламгә сәҗдә кылырга боерык бирелгәндә, баш тартты һәм Аллаһуның рәхмәтеннән мәхрүм ителде. Шуңа күрә, атакай, шайтанның юлыннан бару – үзеңә зыян гына китерә, ул сине туры юлдан яздырыр һәм мәңгелек бәхетсезлеккә төшерер."

Аятьтән алынган файдалар:

1. Әти-әнигә карата хөрмәт һәм мәрхәмәтлелек белән мөрәҗәгать итү – хәтта алар хаталы булса да, йомшак сүзләр белән генә өндәү кирәклеге күрсәтелә.
2. Шайтанга итагать итү – аның боерыкларын үтәү аша гөнаһларга төшү дигән сүз. Шайтанның төп максаты – кешене Аллаһудан читләштерү.
3. Шайтанның Аллаһуга каршы килүе безгә аның нинди мәкерле дошман икәнен күрсәтә. Аңа иярүчеләр дә шуның кебек һәлакәткә тартылачак.
4. Ислам динендә туганнар арасындагы мөнәсәбәтләрдә дә хакыйкатьне әйтү мөһим – хәтта якын кеше булса да, хаталы эшеннән аны туктатырга тырышу – зур саваплы гамәл.
5. Аллаһуның рәхмәте киң, ләкин аңа буйсынмаучылар, тәкәбберлек күрсәтүчеләр – рәхмәттән ерак төшәчәкләр. Бу безне һәрвакыт тәүбә итәргә һәм Аллаһуга итагать итәргә өнди.