Surja Merjem — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• يَرِثُنِي – të më trashëgojë mua (në dituri dhe profetësi).
• آلِ يَعْقُوبَ – familjes së Jakubit a.s. (pasardhësve të tij).
• رَضِيًّا – të kënaqur (prej Zotit dhe njerëzve), të devotshëm dhe të pastër.

Tefsiri i ajetit:

Zekerija a.s. iu lut Zotit të tij që t’i dhurojë një pasardhës që do ta trashëgojë atë në dituri, profetësi dhe thirrje në rrugën e Zotit, dhe që do të trashëgojë gjithashtu nga familja e Jakubit a.s. pozitën e udhëheqjes fetare dhe të sundimit të drejtë. Ai nuk kërkoi pasuri materiale, por trashëgimi shpirtërore dhe fetare, sepse ajo është trashëgimia më e vlefshme. Pastaj iu lut Zotit që këtë fëmijë ta bëjë të kënaqur me caktimin e Tij, të devotshëm, të sjellshëm dhe të pranuar nga Zoti dhe nga njerëzit, në fenë, moralin dhe dijen e tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dashuria për pasardhës të mirë dhe të devotshëm është një synim i lavdërueshëm, sepse ata janë vazhdimësi e së mirës dhe e thirrjes në rrugën e Zotit.
2. Trashëgimia më e madhe nuk është pasuria, por trashëgimia e dijes, e fesë dhe e moralit – kjo është ajo që mbetet dhe i shërben umetit.
3. Lutja për fëmijë të mirë që janë të kënaqur me Zotin dhe të pranuar prej Tij, është një prej lutjeve më të bukura që i afron robin me Zotin e tij.
4. Njeriu duhet të kërkojë nga Zoti që t’i bëjë fëmijët e tij të kënaqur me caktimin hyjnor, të devotshëm dhe të dobishëm për shoqërinë, sepse ata janë e ardhmja e fesë dhe e kombit.