Sura Al-Bakara — Werset 101

Znaczenie słów:

• Nabaza – odrzucić, porzucić, rzucić za siebie.
• Warā'a ẓuhūrihim – dosłownie „za swoje plecy", co oznacza całkowite zlekceważenie i odrzucenie czegoś.
• Ka'annahum lā ya'lamūn – jakby nie wiedzieli, czyli zachowują się jak ludzie pozbawieni wiedzy.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy przyszedł do nich Posłaniec od Boga – Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) – z Koranem, który potwierdzał prawdziwość tego, co znajdowało się w ich rękach, czyli Tory, część spośród tych, którzy otrzymali Księgę, odrzuciła Księgę Boga i porzuciła ją za swoje plecy. Oznacza to, że zlekceważyli ją całkowicie, nie stosując się do jej nakazów, mimo że zawierała ona prawdę i wskazówki dotyczące nadejścia tego Posłańca. Ich postawa przypominała postawę ignorantów, którzy nie mają żadnej wiedzy o treści tej Księgi, choć w rzeczywistości ją znali i czytali. Nie chodziło o to, że nie znali jej treści, ale o to, że świadomie odrzucili to, co w niej było, i nie wyciągnęli z niej żadnych wniosków. Niektórzy uczeni wskazują, że chodzi tu o Torę, a inni, że o Koran – oba znaczenia są możliwe, lecz najważniejsze jest to, że porzucili oni Boże objawienie i nie postępowali zgodnie z nim, mimo że wiedzieli, iż jest ono prawdą.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Posłannictwo Proroka Muhammada (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) było potwierdzeniem wcześniejszych objawień, co świadczy o jedności przesłania wszystkich proroków – od Adama do ostatniego Posłańca.
2. Werset ostrzega przed postawą polegającą na posiadaniu wiedzy religijnej, lecz nie stosowaniu jej w praktyce. Taka postawa jest gorsza niż zwykła niewiedza, ponieważ ignorant może szukać prawdy, podczas gdy ten, kto zna prawdę i ją odrzuca, ponosi większą odpowiedzialność.
3. Allah ukazuje nam, że samo posiadanie Księgi czy przynależność do określonej wspólnoty religijnej nie jest wystarczające – liczy się wierność wobec Bożego przesłania i podążanie za prawdą, nawet jeśli wymaga to porzucenia własnych uprzedzeń.
4. Werset uczy nas, że odrzucenie prawdy z powodu uprzedzeń lub interesów osobistych jest zachowaniem godnym potępienia, a muzułmanin powinien zawsze kierować się szczerością wobec Boga i Jego objawienia.
5. Widzimy w tym wersecie, jak ważne jest, aby nie być jak ci, którzy „jakby nie wiedzieli" – czyli nie udawać ignorancji wobec oczywistej prawdy, lecz przyjmować ją z pokorą i otwartym sercem.