Surja El-Bekare — Ajet 121

Kuptimet e fjalëve:

• “Kitabin”: librat e shpallura nga Allahu, si Tevrati dhe Inxhili.
• “Etlunehu hakka tilavetihi”: e lexojnë atë ashtu siç është shpallur, pa e ndryshuar dhe duke e zbatuar atë në praktikë.
• “El-hasirun”: të humburit, ata që kanë dështuar plotësisht.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar në këtë ajet flet për një grup nga ithtarët e librit (çifutët dhe të krishterët) që e lexojnë librin e tyre ashtu siç është shpallur nga Allahu, pa e shtrembëruar dhe pa e ndryshuar atë. Ata e lexojnë atë me sinqeritet dhe e zbatojnë atë në jetën e tyre, duke besuar në të gjithë profetët që përmenden në të, përfshirë profetin e fundit, Muhamedin ﷺ, sepse shenjat e tij janë të shënuara në ato libra. Këta janë ata që vërtetë besojnë në Kuran dhe në profetin Muhamed ﷺ, sepse ata i gjejnë përshkrimet e tij në librat e tyre dhe e pranojnë atë.

Sa i përket atyre që e shtrembërojnë librin, e ndryshojnë atë dhe fshehin atë që është në të nga e vërteta, duke mos besuar në profetin Muhamed ﷺ, ata janë mohues dhe janë më të dëshpëruarit dhe më të humburit, sepse kanë zgjedhur humbjen në vend të udhëzimit dhe kanë refuzuar të vërtetën pasi u është bërë e qartë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Vlera e madhe e leximit të librave të shenjtë me sinqeritet dhe zbatimit të tyre në praktikë, sepse kjo është rruga drejt besimit të vërtetë.
2. Besimi i vërtetë nuk është vetëm me fjalë, por me vepra dhe me ndjekjen e udhëzimit të Allahut.
3. Ai që e lexon librin e Allahut ashtu siç është shpallur, pa e shtrembëruar, do të udhëzohet drejt së vërtetës dhe do të besojë në të gjithë profetët, përfshirë profetin e fundit Muhamedin ﷺ.
4. Humbja më e madhe është për ata që e refuzojnë të vërtetën pasi u është bërë e qartë, sepse ata kanë zgjedhur vetë shkatërrimin e tyre.
5. Islami nderon ata që janë të sinqertë ndaj librave të Allahut dhe i konsideron ata nga besimtarët e vërtetë, pavarësisht prejardhjes së tyre.