Surja El-Bekare — Ajet 122

Kuptimi i fjalëve:

• "يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ": O bijtë e Israilit (Jakubit a.s.).
• "اذْكُرُوا": Kujtoni me zemër, gjuhë dhe vepra.
• "نِعْمَتِيَ": Mirësitë e Mia të shumta.
• "فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ": Ju veçova mbi popujt e kohës suaj.

Tefsiri i ajetes:

O bijtë e Israilit (pasardhësit e Jakubit a.s.), kujtojini mirësitë e Mia të shumta që ju dhurova, si shpëtimin nga faraoni, dërgimin e profetëve njëri pas tjetrit, zbritjen e librave qiellorë si Teurati, dhe begatitë e tjera tokësore e shpirtërore. Kujtojeni gjithashtu se Unë ju veçova mbi të gjithë popujt e kohës suaj, duke ju dhënë nderin e profetësisë dhe sundimit, si dhe mrekulli të jashtëzakonshme që nuk iu dhanë popujve të tjerë të asaj kohe. Kjo thirrje është një përkujtesë për t'i falënderuar Allahun dhe për t'iu bindur atij, duke mos i mohuar mirësitë e Tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajete:

1. Nxitja për të kujtuar mirësitë e Allahut është një prej mënyrave më të mëdha për t'u afruar tek Ai, sepse kujtimi i mirësive ngjall dashurinë dhe falënderimin në zemër.
2. Allahu i Madhërishëm i ka dhënë njerëzimit nderin e madh duke dërguar profetë dhe libra qiellorë, gjë që kërkon prej nesh ta vlerësojmë këtë dhuratë duke ecur në rrugën e drejtë.
3. Kjo ajet na mëson se privilegji i vërtetë nuk është te pasuria apo pozita, por te devotshmëria dhe ndjekja e udhëzimit hyjnor, ashtu siç ishte nderi i bijve të Israilit me profetët e tyre.
4. Thirrja e Allahut ndaj bijve të Israilit me këtë mënyrë të butë tregon se Allahu është i mëshirshëm dhe falës, duke i ftuar ata që të kthehen tek Ai, gjë që na mëson neve të jemi të butë në thirrjen tonë drejt së mirës.
5. Kjo ajet na kujton se çdo mirësi që kemi është nga Allahu, prandaj duhet ta përdorim atë në atë që e kënaq Atë, e jo në mosbindje ndaj Tij.