بقرہ سۈرىسى — ئايەت 128

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «مُسْلِمَيْنِ»: ئىككىمىزنى ئىسلامغا ئەمەل قىلغۇچى، ئاللاھقا بويسۇنغۇچى قىلغىن.
• «ذُرِّيَّتِنَا»: بىزنىڭ ئەۋلادلىرىمىز، نەسلىمىز.
• «أُمَّةً»: جامائەت، بىر توپ كىشى.
• «مَنَاسِكَنَا»: بىزنىڭ ئىبادەت ئۇسۇللىرىمىز، ھەج پائالىيەتلىرىمىزنىڭ بەلگىلىرى.
• «تُبْ عَلَيْنَا»: بىزنىڭ گۇناھلىرىمىزنى كەچۈرگىن، تەۋبىمىزنى قوبۇل قىلغىن.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ۋە ئۇنىڭ ئوغلى ئىسمائىل ئەلەيھىسسالام ئاللاھقا يالۋۇرۇپ ئېيتتى: ئى پەرۋەردىگارىمىز! بىزنى ساڭا تەسلىم بولغان، سېنى بىرلا ئىلاھ دەپ بىلىپ، ئەمرىڭگە بويسۇنغان مۇسۇلمانلاردىن قىلغىن. بىزنىڭ نەسلىمىزدىن ھەم ساڭا تەسلىم بولغان، ئىمان ئېيتىپ ياخشى ئەمەللەرنى قىلىدىغان بىر جامائەت چىقارغىن. بىزگە ئىبادەت قىلىش ئۇسۇللىرىمىزنى، بولۇپمۇ ھەج قىلىش پائالىيەتلىرىمىزنىڭ بەلگىلىرىنى كۆرسىتىپ بەرگىن. بىزنىڭ گۇناھلىرىمىزنى ۋە ئىتائىتىمىزدىكى كەمچىلىكلىرىمىزنى كەچۈرگىن. شۈبھىسىزكى، سەن تەۋبە قىلغۇچىلارنىڭ تەۋبىسىنى كۆپ قوبۇل قىلغۇچى ۋە ئۇلارغا كۆپ مېھرىبانسەن.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھقا تەسلىم بولۇش ۋە ئىسلامدا مۇستەھكەم تۇرۇش ئۈچۈن دۇئا قىلىش كېرەكلىكىنى كۆرسىتىدۇ. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام پەيغەمبەر بولسىمۇ، ئاللاھتىن ئىسلامدا مۇستەھكەم تۇرۇشنى سورىغان.
• ئەۋلادلىرىنىڭ ياخشى، مۇسۇلمان بولۇشى ئۈچۈن دۇئا قىلىش مۇھىملىقىنى ئۆگىتىدۇ. ئاتا-ئانىلار پەرزەنتلىرىنىڭ ئىمانلىق بولۇشى ئۈچۈن ئاللاھقا يالۋۇرۇشى كېرەك.
• ئىبادەت ئۇسۇللىرىنى ئاللاھنىڭ ئۆگىتىشىنى سوراش، دىنىي ئىلىمنى ئاللاھتىن تىلەش ۋە ئۆگىنىشكە ئىنتىلىش لازىملىقىنى بىلدۈرىدۇ.
• ئاللاھ تەۋبىنى قوبۇل قىلغۇچى ۋە رەھىمدىل ئىكەنلىكىنى بىلىپ، گۇناھلاردىن تەۋبە قىلىشقا ۋە ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد قىلىشقا تەرغىب قىلىدۇ.
• ئىسلام دىنى ئىنساننىڭ پۈتۈن ھاياتىنى ئاللاھقا تەسلىم بولۇش، ئىبادەت ۋە تەۋبە قىلىش ئاساسىدا قۇرۇشى كېرەكلىكىنى، شۇنداقلا ئەۋلادلىرىنىمۇ شۇ يولدا تەربىيەلەش مەسئۇلىيىتىنى ئەسكەرتىدۇ.