సూరా అల్-బఖరా — వచనం 128

1. కఠిన పదాల అర్థాలు:

• مُسْلِمَيْنِ (ముస్లిమైన్): విధేయులుగా, అంతరంగికంగా అల్లాహ్‌కు లొంగిపోయినవారుగా.
• ذُرِّيَّتِنَا (జుర్రియ్యతినా): మా సంతానం, మా సంతతి.
• أُمَّةً (ఉమ్మతన్): సమూహం, జనసముదాయం.
• مَنَاسِكَنَا (మనాసికనా): మా ఆరాధనా విధానాలు, హజ్ ఆచారాలు, మత నియమాలు.
• تُبْ عَلَيْنَا (తుబ్ అలైనా): మా పశ్చాత్తాపాన్ని స్వీకరించు, మా తప్పులను మన్నించు.
• التَّوَّابُ (అత్-తవ్వాబ్): పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడు, మన్నించేవాడు.
• الرَّحِيمُ (అర్-రహీమ్): అపార కరుణాశీలి.

1. ఆయత్ వ్యాఖ్యానం:

ఇబ్రాహీమ్ (అలైహిస్సలాం) మరియు ఇస్మాయీల్ (అలైహిస్సలాం) తమ ప్రభువును ప్రార్థిస్తూ ఇలా అన్నారు: "మా ప్రభూ! మమ్మల్ని నీకు పూర్తిగా విధేయులుగా, నీ ఆజ్ఞలకు లొంగి నడిచేవారిగా చేయి. మా సంతానం నుండి కూడా నీకు విధేయత చూపే ఒక సమాజాన్ని తయారుచేయి. మేము నిన్ను ఏకైక దేవుడిగా ఆరాధించేవారమై, నీతో ఎవరినీ భాగస్వామ్యం కల్పించకుండా ఉండేలా చేయి. మా ఆరాధనా విధానాలను, మా హజ్ ఆచారాలను, మా మత నియమాలను మాకు తెలియజేయి — ఏ విధంగా నిన్ను ఆరాధించాలో, ఏ విధంగా నీ ఆజ్ఞలను పాటించాలో మాకు బోధించు. మా పొరపాట్లను, లోపాలను, నిర్లక్ష్యాలను మన్నించి, మా పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించు. నిశ్చయంగా నీవే పశ్చాత్తాపాన్ని అంగీకరించేవాడవు, అపార కరుణ చూపేవాడవు."

వారు ఇప్పటికే అల్లాహ్‌కు విధేయులే అయినప్పటికీ, "మమ్మల్ని విధేయులుగా చేయి" అని ప్రార్థించడం వెనుక రహస్యం ఏమిటంటే — వారు ఆ విధేయతలో స్థిరంగా, నిలకడగా, చివరి వరకు కొనసాగాలని కోరుకున్నారు. అంటే, ఇస్లాం అనేది కేవలం ఒక మాట మాత్రమే కాదు; అది విశ్వాసం, ఆచరణ, అంతరంగిక లొంగుబాటు అన్నింటినీ కలిపిన పూర్ణ జీవన విధానం. వారు తమ సంతానం నుండి కూడా అలాంటి సమాజాన్ని కోరుకున్నారు — ఎందుకంటే తమ తరువాత కూడా అల్లాహ్ ఏకత్వం, ఆయన ఆరాధన ప్రపంచంలో కొనసాగాలని వారి హృదయం ఆశించింది. అల్లాహ్ తన ప్రవక్తకు ఇదివరకే తెలియజేసినట్లు, ఆ సంతానంలో కొందరు దుర్మార్గులుగా ఉంటారని తెలిసినందున, వారు "మా సంతానం నుండి" అని పరిమితంగా అడిగారు — అందరూ కాదు, కొందరు మాత్రమే. ఇది అల్లాహ్ జ్ఞానం ముందు వినయంగా నిలబడటం.

ఇంకా, వారు "మా ఆరాధనా విధానాలను మాకు చూపించు" అని అడిగారు. అంటే, హజ్ సమయంలో ఏమి చేయాలి, ఎక్కడ ఆగాలి, ఏ విధంగా తవాఫ్ చేయాలి, ఏ విధంగా బలి ఇవ్వాలి — ఈ విధానాలన్నీ అల్లాహ్ తరఫు నుండి బోధించబడాలని వారు కోరారు.